4025
มัทธิว บทที่ 25ບົດທີ 25ມັດທາຍ ບົດທີ 25Matthew 25
ຄຳອຸປະມາເລື່ອງສາວປອດສິບຄົນ
1“ในยามฮั้น แผ่นดินสวรรค์สิเปรียบคือปานญิงพรหมจารีสิบคน ที่ถือตะเกียงของโตออกไปต้อนฮับเอาเจ้าบ่าว“ເມື່ອ­ນັ້ນ​ລາ­ຊະ­ອາ­ນາ­ຈັກ­ສະ­ຫວັນ​ຈະ​ປຽບ​ເໝືອນ​ສາວ​ປອດ​ສິບ​ຄົນ ທີ່​ຖື​ໂຄມ​ຂອງ­ຕົນ​ອອກ​ໄປ​ຮັບ​ເຈົ້າບ່າວ.“ໃນ​ຍາມ​ນັ້ນ ລາ­ຊະ­ອາ­ນາ­ຈັກ­ສະ­ຫວັນ​ຊິ​ປຽບ​ຄື​ຍິງ​ພົມ­ມະ­ຈາ­ລີ​ສິບ​ຄົນ ທີ່​ຖື​ຕະ­ກຽງ​ຂອງ­ໂຕ​ອອກ​ໄປ​ຕ້ອນ­ຮັບ​ເອົາ​ເຈົ້າ­ບ່າວAt that time the kingdom of heaven will be like ten virgins who took their lamps and went out to meet the bridegroom.
2ในพวกนางฮั้น ห้าคนมีปัญญาดี แล้วอีกห้าคนกะเบาปัญญาເປັນ​ຄົນ​ໂງ່​ຫ້າ​ຄົນ​ແລະ​ຄົນ​ສະ­ຫລາດ​ຫ້າ​ຄົນ.ໃນ​ພວກ​ນາງ​ນັ້ນ ຫ້າ​ຄົນ​ມີ​ປັນ­ຍາ​ດີ ແລ້ວ​ອີກ​ຫ້າ​ຄົນ​ກໍ​ເບົາ​ປັນ­ຍາFive of them were foolish, and five were wise.
3พวกที่เบาปัญญาฮั้นกะเอาตะเกียงของโตไป แต่บ่ได้เอาน้ำมันไปนำຝ່າຍ​ຄົນ​ໂງ່​ນັ້ນ​ເອົາ​ໂຄມ​ຂອງ­ຕົນ​ໄປ ແຕ່​ບໍ່­ໄດ້​ເອົາ​ນ້ຳ­ມັນ​ໄປ​ນຳ.ພວກ​ທີ່​ເບົາ​ປັນ­ຍາ​ນັ້ນ​ກໍ​ເອົາ​ຕະ­ກຽງ​ຂອງ­ໂຕ​ໄປ ແຕ່​ບໍ່​ໄດ້​ເອົາ​ນ້ຳ­ມັນ​ໄປ​ນຳThe foolish ones took their lamps but did not take along any extra oil.
4แต่คนที่มีปัญญาฮั้นได้เอาน้ำมันใส่ขวดไปพร้อมตะเกียงของเขาແຕ່​ຄົນ​ສະ­ຫລາດ​ນັ້ນ​ໄດ້​ເອົາ​ນ້ຳ­ມັນ​ໃສ່​ກວດ​ກັບ​ທັງ​ໂຄມ​ຂອງ­ຕົນ​ໄປ​ດ້ວຍ.ແຕ່​ຄົນ­ທີ່​ມີ​ປັນ­ຍາ​ນັ້ນ​ໄດ້​ເອົາ​ນ້ຳ­ມັນ​ໃສ່​ຂວດ​ໄປ​ພ້ອມ​ຕະ­ກຽງ​ຂອງ​ເຂົາBut the wise ones took oil in flasks along with their lamps.
5บัดเจ้าบ่าวมาช้า พวกนางฮั้นกะพากันง่วงเหงาหาวนอนเลยหลับไปເມື່ອ​ເຈົ້າ­ບ່າວ​ຍັງ​ຊ້າ​ຢູ່ ເຂົາ​ກໍ­ພາ­ກັນ​ເຫງົາ­ນອນ​ແລະ​ຫລັບ​ໄປ.ບັດ​ເຈົ້າ­ບ່າວ​ມາ​ຊ້າ ພວກ​ນາງ​ນັ້ນ​ກໍ­ພາ­ກັນ​ງ້ວງ­ເຫງົາ­ຫາວ­ນອນ​ເລີຍ​ຫລັບ​ໄປWhen the bridegroom was delayed, they all became drowsy and fell asleep.
6บัดฮอดเที่ยงคืนกะมีการฮ้องประกาศว่า ‘นี่แน่ะ เจ้าบ่าวมาแล้วๆ ให้ออกไปต้อนฮับเอาเพิ่นเด้อ’ຄັນ​ເວ­ລາ​ທ່ຽງ​ຄືນ​ກໍ​ມີ​ສຽງ­ຮ້ອງ​ມາ​ວ່າ ‘ເບິ່ງ​ແມ, ເຈົ້າ­ບ່າວ​ມາ​ແລ້ວ ຈົ່ງ​ອອກ​ມາ​ຮັບ​ເພິ່ນ​ສາ’.ບັດ​ຮອດ​ທ່ຽງ​ຄືນ​ກໍ​ມີ​ການ​ຮ້ອງ​ປະ­ກາດ​ວ່າ ‘ນີ້­ແຫລະ ເຈົ້າ­ບ່າວ​ມາ​ແລ້ວ​ໆ ໃຫ້​ອອກ​ໄປ​ຕ້ອນ­ຮັບ​ເອົາ​ເພິ່ນ​ເດີ້’At midnight the cry rang out: ‘Here is the bridegroom! Come out to meet him!’
7แล้วพวกญิงพรหมจารีฮั้น ได้ลุกขึ้นตกแต่งไส้ตะเกียงของโตไว้ພວກ​ສາວ​ປອດ​ທຸກ​ຄົນ​ກໍ​ຕື່ນ​ຂຶ້ນ​ຈັດ­ແຈງ​ໂຄມ​ຂອງຕົນ.ແລ້ວ​ພວກ​ຍິງ​ພົມ­ມະ­ຈາ­ລີ​ນັ້ນ ໄດ້​ລຸກ­ຂຶ້ນ​ຕົກ­ແຕ່ງ​ໄສ້­ຕະ­ກຽງ​ຂອງ­ໂຕ​ໄວ້Then all the virgins woke up and trimmed their lamps.
8แต่พวกที่เบาปัญญาฮั้นกะเว้ากับพวกที่มีปัญญาว่า ‘ขอแบ่งปันน้ำมันของเจ้าให้พวกเฮาแหน่ ย้อนตะเกียงของเฮามอดไปแล้ว’ພວກ​ໂງ່​ນັ້ນ​ຈິ່ງ​ເວົ້າ­ກັບ​ພວກ​ສະ­ຫລາດ​ວ່າ ‘ຈົ່ງ​ປັນ​ນ້ຳ­ມັນ​ຂອງ​ເຈົ້າ​ໃຫ້​ພວກ­ເຮົາ​ແດ່ ເພາະ­ວ່າ​ໂຄມ​ຂອງ​ເຮົາ​ກຳ­ລັງ​ຈະ​ມອດ.ແຕ່​ພວກ​ທີ່​ເບົາ​ປັນ­ຍາ​ນັ້ນ​ກໍ​ເວົ້າ​ກັບ​ພວກ​ທີ່​ມີ​ປັນ­ຍາ​ວ່າ ‘ຂໍ​ແບ່ງ­ປັນ​ນ້ຳ­ມັນ​ຂອງ​ເຈົ້າ​ໃຫ້​ພວກ​ເຮົາ​ແໜ່ ຍ້ອນ​ຕະ­ກຽງ​ຂອງ​ເຮົາ​ມອດ​ໄປ​ແລ້ວ’The foolish ones said to the wise, ‘Give us some of your oil; our lamps are going out.’
9แต่พวกที่มีปัญญาตอบว่า ‘บ่ได้แล้ว หย้านว่าคั่นแบ่งปันให้พวกเจ้านำ น้ำมันของพวกเฮาสิบ่พอใซ้ ให้ไปหาซื้อเอาเองจากผู้ขายซะຝ່າຍ​ພວກ​ສະ­ຫລາດ​ຈິ່ງ​ຕອບ​ວ່າ ‘ໜ້າ​ຢ້ານ​ວ່າ​ນ້ຳ­ມັນ​ຈະ​ບໍ່​ພໍ​ສຳ­ລັບ​ເຮົາ​ແລະ​ເຈົ້າ ຈົ່ງ​ໄປ​ຫາ​ຜູ້​ຂາຍ​ແລ້ວ​ຊື້​ເອົາ​ສຳ­ລັບ​ຕົນ​ກໍ​ດີກວ່າ.’ແຕ່​ພວກ​ທີ່​ມີ​ປັນ­ຍາ​ຕອບ​ວ່າ ‘ບໍ່​ໄດ້​ແລ້ວ ຢ້ານ​ວ່າ​ຄັ່ນ​ແບ່ງ­ປັນ​ໃຫ້​ພວກ​ເຈົ້າ​ນຳ ນ້ຳ­ມັນ​ຂອງ​ພວກ​ເຮົາ​ຊິ​ບໍ່​ພໍ​ໃຊ້ ໃຫ້​ໄປ​ຫາ​ຊື້​ເອົາ​ເອງ​ຈາກ​ຜູ້​ຂາຍ​ຊະ‘No,’ said the wise ones, ‘or there may not be enough for both us and you. Instead, go to those who sell oil and buy some for yourselves.’
10บัดพวกนางที่เบาปัญญาพวมไปซื้อน้ำมันฮั้น พอดีเจ้าบ่าวมาฮอด พวกนางผู้ที่พร้อมแล้ว จั่งได้เข้าไปฮ่วมในพิธีแต่งงานกับเจ้าบ่าวฮั้น แล้วประตูกะถืกปิดไว้ເມື່ອ​ເຂົາ​ກຳ­ລັງ​ໄປ​ນັ້ນ ເຈົ້າ­ບ່າວ​ກໍ​ມາ​ເຖິງ ແລະ​ຜູ້​ທີ່​ພ້ອມ​ຢູ່​ແລ້ວ​ກໍ​ເຂົ້າ­ໄປ​ນຳ​ເຈົ້າ­ບ່າວ​ໃນ​ການ​ລ້ຽງ​ເນື່ອງ​ໃນ​ງານ​ສົມ­ລົດ​ແລ້ວ​ປະ­ຕູ​ກໍ​ອັດ​ເສຍ.ບັດ​ພວກ​ນາງ​ທີ່​ເບົາ​ປັນ­ຍາ​ພວມ​ໄປ​ຊື້​ນ້ຳ­ມັນ​ນັ້ນ ພໍ­ດີ​ເຈົ້າ­ບ່າວ​ມາ​ຮອດ ພວກ​ນາງ​ຜູ້​ທີ່​ພ້ອມ​ແລ້ວ ຈັ່ງ­ໄດ້​ເຂົ້າ­ໄປ​ຮ່ວມ​ໃນ​ພິ­ທີ​ແຕ່ງ​ງານ​ກັບ​ເຈົ້າ­ບ່າວ​ນັ້ນ ແລ້ວ​ປະ­ຕູ​ກໍ​ຖືກ​ປິດ​ໄວ້But while they were on their way to buy it, the bridegroom arrived. Those who were ready went in with him to the wedding banquet, and the door was shut.
11อยู่มา พอพวกญิงพรหมจารีอันเบาปัญญาได้หลบมาแล้ว เขากะฮ้องว่า “นายเจ้าข้าๆ ขอเปิดประตูให้พวกผู้ข้าแหน่ท้อน”ຫລັງ​ຈາກ​ນັ້ນ​ຍິງ­ສາວ​ປອດ​ພວກ​ອື່ນ​ນັ້ນ​ມາ​ຮ້ອງ​ວ່າ ‘ນາຍ​ເອີຍ, ນາຍ​ເອີຍ ຂໍ​ໄຂ​ປະ­ຕູ​ໃຫ້​ໝູ່​ຂ້າ­ນ້ອຍ​ແດ່.’ຢູ່​ມາ ພໍ​ພວກ​ຍິງ​ພົມ­ມະ­ຈາ­ລີ​ອັນ​ເບົາ​ປັນ­ຍາ​ໄດ້​ຫລົບ​ມາ​ແລ້ວ ເຂົາ​ກໍ​ຮ້ອງ​ວ່າ “ນາຍ​ເຈົ້າ­ຂ້າ​ໆ ຂໍ​ເປີດ​ປະ­ຕູ​ໃຫ້​ພວກ​ຜູ້­ຂ້າ​ແໜ່​ທ້ອນ”Later, the other virgins arrived and said, ‘Lord, Lord, open the door for us!’
12แต่นายตอบว่า “เฮาสิบอกความจริงให้พวกเจ้าโลด ว่า เฮาบ่ฮู้จักพวกเจ้าดอก”ແຕ່​ເພິ່ນ​ໄດ້​ຕອບ​ວ່າ ‘ເຮົາ​ບອກ​ທ່ານ​ທັງ­ຫລາຍ​ຕາມ​ຄວາມ­ຈິງ​ວ່າ ເຮົາ​ບໍ່​ຮູ້­ຈັກ​ພວກ​ທ່ານ.’ແຕ່​ນາຍ​ຕອບ​ວ່າ “ເຮົາ​ຊິ­ບອກ​ຄວາມ­ຈິງ​ໃຫ້​ພວກ​ເຈົ້າ​ໂລດ ວ່າ ເຮົາ​ບໍ່​ຮູ້­ຈັກ​ພວກ​ເຈົ້າ​ດອກ”But he replied, ‘Truly I tell you, I do not know you.’
13สรุปแล้วให้พวกเจ้าระวังไว้ให้ดีเด้อ ย้อนว่าพวกเจ้าบ่ฮู้จักมื้อ หรือโมงที่เฮาผู้เป็นบุตรมนุษย์สิได้หลบมาເຫດ​ສັນ­ນັ້ນ​ຈົ່ງ​ເຝົ້າ​ລະ­ວັງ​ຢູ່ ເພາະ​ທ່ານ​ທັງ­ຫລາຍ​ບໍ່​ຮູ້­ຈັກ​ວັນ​ຫລື​ໂມງ​ນັ້ນ,”ສະ­ຫລຸບ​ແລ້ວ​ໃຫ້​ພວກ​ເຈົ້າ​ລະ­ວັງ​ໄວ້​ໃຫ້​ດີ​ເດີ້ ຍ້ອນ​ວ່າ​ພວກ​ເຈົ້າ​ບໍ່​ຮູ້­ຈັກ​ມື້ ຫລື​ໂມງ​ທີ່​ເຮົາ​ຜູ້​ເປັນ​ບຸດ​ມະ­ນຸດ​ຊິ​ໄດ້​ຫລົບ​ມາTherefore keep watch, because you do not know the day or the hour.
ຄຳອຸປະມາເລື່ອງເງິນຕາລັນຕົນ
(ລກ 19:11-27)
14แล้วแผ่นดินสวรรค์ยังเปรียบคือซายผู้หนึ่ง สิออกเดินทางไปยังเมืองไกลๆ จั่งเอิ้นพวกผู้ฮับใซ้ของลาวมา แล้วฝากทรัพย์สมบัติของลาวไว้กับพวกเขา“ແລະ​ຍັງ​ປຽບ​ເໝືອນ​ຊາຍ​ຜູ້​ໜຶ່ງ​ກຳ­ລັງ​ຈະ​ອອກ​ເດີນ­ທາງ​ໄປ ຈິ່ງ​ເອີ້ນ​ພວກ­ຂ້ອຍ​ໃຊ້​ຂອງ­ຕົນ​ມາ​ຝາກ​ຊັບ­ສົມ­ບັດ​ໄວ້​ກັບ​ເຂົາ.ແລ້ວ​ລາ­ຊະ­ອາ­ນາ­ຈັກ­ສະ­ຫວັນ​ຍັງ​ປຽບ​ຄື​ຜູ້­ຊາຍ​ຜູ້​ໜຶ່ງ ຊິ​ອອກ­ເດິນ­ທາງ​ໄປ​ຍັງ​ເມືອງ​ໄກ​ໆ ຈັ່ງ​ເອີ້ນ​ພວກ​ຜູ້​ຮັບ­ໃຊ້​ຂອງ​ລາວ​ມາ ແລ້ວ​ຝາກ​ຊັບ­ສົມ­ບັດ​ຂອງ​ລາວ​ໄວ້​ກັບ​ພວກ­ເຂົາFor it is just like a man going on a journey, who called his servants and entrusted them with his possessions.
15แล้วลาวให้เงินคนหนึ่งห้าเหรียญตะลันต์ อีกคนหนึ่งกะให้สองเหรียญตะลันต์ กับอีกคนหนึ่งกะให้ตะลันต์เดียว ตามความสามารถของแต่ละคน แล้วนายกะออกเดินทางไปຄົນ​ໜຶ່ງ​ເພິ່ນ​ໃຫ້​ເງິນ​ຫ້າ​ຕາ­ລັນ­ຕົນ, ຄົນ​ໜຶ່ງ​ສອງ​ຕາ­ລັນ­ຕົນ, ແລະ​ອີກ​ຄົນ​ໜຶ່ງ​ໃຫ້​ຕາ­ລັນ­ຕົນ​ດຽວ ຕາມ​ຄວາມ​ສາ­ມາດ​ຂອງ​ແຕ່­ລະ­ຄົນ ແລ້ວ​ກໍ​ອອກ​ເດີນ­ທາງ​ໄປ.ແລ້ວ​ລາວ​ໃຫ້​ເງິນ​ຄົນ​ໜຶ່ງ​ຫ້າ​ຫລຽນ​ຕາ­ລັນ­ຕົນ ອີກ​ຄົນ​ໜຶ່ງ​ກໍ​ໃຫ້​ສອງ​ຫລຽນ​ຕາ­ລັນ­ຕົນ ກັບ​ອີກ​ຄົນ​ໜຶ່ງ​ກໍ​ໃຫ້​ຕາ­ລັນ­ຕົນ​ດຽວ ຕາມ​ຄວາມ​ສາ­ມາດ​ຂອງ​ແຕ່­ລະ​ຄົນ ແລ້ວ​ນາຍ​ກໍ​ອອກ­ເດິນ­ທາງ​ໄປTo one he gave five talents, to another two talents, and to another one talent—each according to his own ability. And he promptly went on his journey.
16ส่วนผู้ที่ได้ฮับเงินห้าตะลันต์ฮั้น ได้เอาไปค้าขาย จั่งมีกำไรมาอีกห้าตะลันต์ຜູ້​ທີ່​ໄດ້­ຮັບ​ຫ້າ​ຕາ­ລັນ­ຕົນ​ກໍ​ເອົາ​ເງິນ​ນັ້ນ​ໄປ​ຄ້າ­ຂາຍ​ທັນ­ທີ ໄດ້​ກຳ­ໄລ​ເທົ່າ​ຕົວ.ສ່ວນ​ຜູ້​ທີ່​ໄດ້­ຮັບ​ເງິນ​ຫ້າ​ຕາ­ລັນ­ຕົນ​ນັ້ນ ໄດ້​ເອົາ​ໄປ​ຄ້າ­ຂາຍ ຈັ່ງ​ມີ​ກຳ­ໄລ​ມາ​ອີກ​ຫ້າ​ຕາ­ລັນ­ຕົນThe servant who had received the five talents went and put them to work and gained five more.
17ส่วนผู้ที่ได้ฮับเงินสองตะลันต์ กะได้กำไรอีกสองตะลันต์คือกันຄົນ­ທີ່​ຮັບ​ສອງ​ຕາ­ລັນ­ຕົນ​ກໍ­ໄດ້​ກຳ­ໄລ​ເທົ່າ​ຕົວ​ເໝືອນ​ກັນ.ສ່ວນ​ຜູ້​ທີ່​ໄດ້­ຮັບ​ເງິນ​ສອງ​ຕາ­ລັນ­ຕົນ ກໍ­ໄດ້​ກຳ­ໄລ​ອີກ​ສອງ​ຕາ­ລັນ­ຕົນ​ຄື​ກັນLikewise, the one with the two talents gained two more.
18แต่ส่วนผู้ที่ได้ฮับเงินตะลันต์เดียว กะได้ออกไปฝังเงินของนายเขาเสื่องไว้ແຕ່​ຜູ້​ໄດ້­ຮັບ​ຕາ­ລັນ­ຕົນ​ດຽວ ກໍ­ໄດ້​ໄປ​ຂຸດ​ຂຸມ​ແລ້ວ​ເຊື່ອງ​ເງິນ​ນາຍ​ໄວ້.ແຕ່​ສ່ວນ​ຜູ້​ທີ່​ໄດ້­ຮັບ​ເງິນ​ຕາ­ລັນ­ຕົນ​ດຽວ ກໍ­ໄດ້​ອອກ​ໄປ​ຝັງ​ເງິນ​ຂອງ​ນາຍ​ເຂົາ​ເຊື່ອງ­ໄວ້But the servant who had received the one talent went off, dug a hole in the ground, and hid his master’s money.
19อยู่มาโดนนาน นายจั่งหลบมาคึดบัญชีกับผู้ฮับใซ้พวกฮั้นຢູ່​ດົນ­ນານ​ຕໍ່​ມາ​ນາຍ​ຂອງ​ຂ້ອຍ​ໃຊ້​ເຫລົ່າ­ນັ້ນ​ກໍ​ກັບ​ມາ​ຄິດ​ບັນ­ຊີ​ກັບ​ເຂົາ.ຢູ່​ມາ​ດົນ­ນານ ນາຍ​ຈັ່ງ​ຫລົບ​ມາ​ຄຶດ​ບັນ­ຊີ​ກັບ​ຜູ້​ຮັບ­ໃຊ້​ພວກ​ນັ້ນAfter a long time, the master of those servants returned to settle accounts with them.
20ผู้ที่ได้ฮับเงินห้าตะลันต์กะเอาเงินกำไรอีกห้าตะลันต์มารายงานว่า “นายเจ้าข้า นายได้มอบเงินห้าตะลันต์ไว้กับผู้ข้า นี่แน่ะ ผู้ข้าได้กำไรมาอีกห้าตะลันต์”ຜູ້​ທີ່​ໄດ້­ຮັບ​ເງິນ​ຫ້າ​ຕາ​ລັນ​ຕົ້ນ ກໍ​ເອົາ​ເງິນ​ກຳ­ໄລ​ຫ້າ​ຕາ­ລັນ­ຕົນ​ມາ​ແຈ້ງ­ວ່າ ‘ນາຍ​ເອີຍ, ນາຍ​ໄດ້​ຝາກ​ເງິນ​ຫ້າ​ຕາ­ລັນ­ຕົນ​ໄວ້​ນຳ​ຂ້າ­ນ້ອຍ ນີ້­ແຫລະ, ຂ້າ­ນ້ອຍ​ໄດ້​ກຳ­ໄລ​ຕື່ມ​ອີກ​ຫ້າ​ຕາລັນຕົນ.’ຜູ້​ທີ່​ໄດ້­ຮັບ​ເງິນ​ຫ້າ​ຕາ­ລັນ­ຕົນ​ກໍ​ເອົາ​ເງິນ​ກຳ­ໄລ​ອີກ​ຫ້າ​ຕາ­ລັນ­ຕົນ​ມາ​ຣາຍ­ງານ​ວ່າ “ນາຍ​ເຈົ້າ­ຂ້າ ນາຍ​ໄດ້​ມອບ​ເງິນ​ຫ້າ​ຕາ­ລັນ­ຕົນ​ໄວ້​ກັບ​ຜູ້­ຂ້າ ນີ້­ແຫລະ ຜູ້­ຂ້າ​ໄດ້​ກຳ­ໄລ​ມາ​ອີກ​ຫ້າ​ຕາ­ລັນ­ຕົນ”The servant who had received the five talents came and presented five more. ‘Master,’ he said, ‘you entrusted me with five talents. See, I have gained five more.’
21นายจั่งตอบเขาว่า “เอ้อ ดีหลายแล้ว เจ้าเป็นผู้ฮับใซ้ที่ดีกับเป็นคนจงรักภักดีเซื่อใจได้ ซึ่งเจ้าเคยสัตย์ซื่อในของเล็กน้อยฮั้น บัดนี้เฮาสิตั้งเจ้าให้เป็นผู้เบิ่งแยง เหนือหลายอันหลายแนว เซิญเข้าฮ่วมในความสุขของนายเจ้าเด้อ”ຝ່າຍ​ນາຍ​ກໍ​ຕອບ​ວ່າ ‘ດີ​ແລ້ວ, ຂ້ອຍ​ໃຊ້​ຜູ້­ດີ​ແລະ​ສັດ­ຊື່​ເອີຍ ເຈົ້າ​ເປັນ​ຜູ້​ສັດ­ຊື່​ໃນ​ຂອງ​ເລັກ­ນ້ອຍ ເຮົາ​ຈະ​ຕັ້ງ​ໃຫ້​ເຈົ້າ​ເປັນ​ຜູ້​ເບິ່ງ­ແຍງ​ຂອງ​ຫລາຍ​ຢ່າງ​ຈົ່ງ​ເຂົ້າ​ຮ່ວມ​ຄວາມ​ຍິນ­ດີ​ກັບ​ນາຍ​ເຈົ້າ​ເທີນ’.ນາຍ​ຈັ່ງ​ຕອບ​ເຂົາ​ວ່າ “ເອີ້ ດີ​ຫລາຍ​ແລ້ວ ເຈົ້າ​ເປັນ​ຜູ້​ຮັບ­ໃຊ້​ທີ່​ດີ​ກັບ​ເປັນ​ຄົນ​ຈົ່ງ­ຮັກ­ພັກ­ດີ​ເຊື່ອ​ໃຈ​ໄດ້ ຊຶ່ງ​ເຈົ້າ​ເຄີຍ​ສັດ­ຊື່​ໃນ​ຂອງ​ນ້ອຍໆ​ນັ້ນ ບັດ­ນີ້​ເຮົາ​ຊິ​ຕັ້ງ​ເຈົ້າ​ໃຫ້­ເປັນ​ຜູ້​ເບິ່ງ­ແຍງ ເໜືອ​ຫລາຍ​ອັນ​ຫລາຍ​ແນວ ເຊີນ​ເຂົ້າ​ຮ່ວມ​ໃນ​ຄວາມ​ສຸກ​ຂອງ​ນາຍ​ເຈົ້າ​ເດີ້”His master replied, ‘Well done, good and faithful servant! You have been faithful with a few things; I will put you in charge of many things. Enter into the joy of your master!’
22คนที่ได้ฮับเงินสองตะลันต์กะได้มารายงานว่า “นายเจ้าข้า นายได้มอบเงินสองตะลันต์ไว้กับผู้ข้า นี่แน่ะ ผู้ข้าได้กำไรมาอีกสองตะลันต์”ຜູ້​ທີ່​ໄດ້­ຮັບ​ສອງ​ຕາ­ລັນ­ຕົນ​ນັ້ນ​ໄດ້​ເຂົ້າ​ມາ​ເໝືອນ​ກັນ​ແຈ້ງ­ວ່າ ‘ນາຍ​ເອີຍ, ນາຍ​ໄດ້​ຝາກ​ເງິນ​ສອງ​ຕາ­ລັນ­ຕົນ​ໄວ້​ນຳ​ຂ້າ­ນ້ອຍ ນີ້­ແຫລະ, ຂ້າ­ນ້ອຍ​ໄດ້​ກຳ­ໄລ​ອີກ​ສອງ​ຕາລັນຕົນ.’ຄົນ­ທີ່​ໄດ້­ຮັບ​ເງິນ​ສອງ​ຕາ­ລັນ­ຕົນ​ກໍ­ໄດ້​ມາ​ຣາຍ­ງານ​ວ່າ “ນາຍ​ເຈົ້າ­ຂ້າ ນາຍ​ໄດ້​ມອບ​ເງິນ​ສອງ​ຕາ­ລັນ­ຕົນ​ໄວ້​ກັບ​ຜູ້­ຂ້າ ນີ້­ແຫລະ ຜູ້­ຂ້າ​ໄດ້​ກຳ­ໄລ​ມາ​ອີກ​ສອງ​ຕາ­ລັນ­ຕົນ”The servant who had received the two talents also came and said, ‘Master, you entrusted me with two talents. See, I have gained two more.’
23นายจั่งตอบเขาว่า “เอ้อ ดีหลายแล้ว เจ้าเป็นผู้ฮับใซ้ดีกับเป็นคนจงรักภักดีเซื่อใจได้ คือเจ้าได้สัตย์ซื่อในของเล็กน้อยฮั้น นายกะสิตั้งเจ้าให้เบิ่งแยง เหนือของหลายอันหลายแนว เซิญเข้าฮ่วมในความสุขของนายเจ้าเด้อ”ຝ່າຍ​ນາຍ​ກໍ​ຕອບ​ວ່າ ‘ດີ​ແລ້ວ, ຂ້ອຍ​ໃຊ້​ຜູ້­ດີ​ແລະ​ສັດ­ຊື່​ເອີຍ ເຈົ້າ​ເປັນ​ສັດ­ຊື່​ໃນ​ຂອງ​ເລັກ­ນ້ອຍ ເຮົາ​ຈະ​ຕັ້ງ​ໃຫ້​ເຈົ້າ​ເປັນ​ຜູ້​ເບິ່ງ­ແຍງ​ຂອງ​ຫລາຍ​ຢ່າງ ຈົ່ງ​ເຂົ້າ​ຮ່ວມ​ຄວາມ​ຍິນ­ດີ​ກັບ​ນາຍ​ເຈົ້າ​ເທີນ.’ນາຍ​ຈັ່ງ​ຕອບ​ເຂົາ​ວ່າ “ເອີ້ ດີ​ຫລາຍ​ແລ້ວ ເຈົ້າ​ເປັນ​ຜູ້​ຮັບ­ໃຊ້​ດີ​ກັບ​ເປັນ​ຄົນ​ຈົ່ງ­ຮັກ­ພັກ­ດີ​ເຊື່ອ​ໃຈ​ໄດ້ ຄື​ເຈົ້າ​ໄດ້​ສັດ­ຊື່​ໃນ​ຂອງ​ນ້ອຍໆ​ນັ້ນ ນາຍ​ກໍ​ຊິ​ຕັ້ງ​ເຈົ້າ​ໃຫ້​ເບິ່ງ­ແຍງ ເໜືອ​ຂອງ​ຫລາຍ​ອັນ​ຫລາຍ​ແນວ ເຊີນ​ເຂົ້າ​ຮ່ວມ​ໃນ​ຄວາມ​ສຸກ​ຂອງ​ນາຍ​ເຈົ້າ​ເດີ້”His master replied, ‘Well done, good and faithful servant! You have been faithful with a few things; I will put you in charge of many things. Enter into the joy of your master!’
24บัดนี้ ส่วนคนใซ้ที่ได้ฮับเงินตะลันต์เดียวฮั้น ได้มารายงานว่า “นายเจ้าข้า ผู้ข้าพอสิฮู้จักใจของนาย ว่าเป็นคนมีระเบียบเข้มงวดกวดขัน เกี่ยวผลในหม่องที่นายบ่ได้หว่าน แล้วเก็บในหม่องที่นายบ่ได้โฮยສ່ວນ​ຜູ້​ທີ່​ໄດ້­ຮັບ​ຕາ­ລັນ­ຕົນ​ດຽວ​ນັ້ນ​ກໍ­ໄດ້​ເຂົ້າ​ມາ​ເໝືອນ​ກັນ​ແຈ້ງ­ວ່າ ‘ນາຍ​ເອີຍ, ຂ້າ­ນ້ອຍ​ຮູ້­ຈັກ​ທ່ານ​ແລ້ວ​ວ່າ​ທ່ານ​ເປັນ​ຄົນ​ໃຈ​ແຂງ, ເຄີຍ​ກ່ຽວ​ຜົນ​ບ່ອນ​ຕົນ​ບໍ່­ໄດ້​ຫວ່ານ, ແລະ​ຮີບ​ໂຮມ​ເອົາ​ບ່ອນ​ຕົນ​ບໍ​ໄດ້​ຝັດ.ບັດ­ນີ້ ສ່ວນ​ຄົນ​ໃຊ້​ທີ່​ໄດ້­ຮັບ​ເງິນ​ຕາ­ລັນ­ຕົນ​ດຽວ​ນັ້ນ ໄດ້​ມາ​ຣາຍ­ງານ​ວ່າ “ນາຍ​ເຈົ້າ­ຂ້າ ຜູ້­ຂ້າ​ພໍ​ຊິ​ຮູ້­ຈັກ​ໃຈ​ຂອງ​ນາຍ ວ່າ​ເປັນ​ຄົນ​ມີ​ລະ­ບຽບ​ເຂັ້ມ­ງວດ­ກວດ­ຂັນ ກ່ຽວ​ຜົນ​ໃນ​ໝ້ອງ​ທີ່​ນາຍ​ບໍ່​ໄດ້​ຫວ່ານ ແລ້ວ​ເກັບ​ໃນ​ໝ້ອງ​ທີ່​ນາຍ​ບໍ່​ໄດ້​ຫວ່ານ­ກ້າFinally, the servant who had received the one talent came and said, ‘Master, I knew that you are a hard man, reaping where you have not sown, and gathering where you have not scattered seed.
25ผู้ข้ากะเลยหย้านจั่งเอาเงินตะลันต์เดียวของนายฮั้น ไปฝังดินเสื่องไว้ นี่แน่ะ เงินของนายหนิ เอาคืนซะ”ຂ້າ­ນ້ອຍ​ຢ້ານ​ຈິ່ງ​ໄດ້​ເອົາ​ເງິນ​ຕາ­ລັນ­ຕົນ​ຂອງ​ທ່ານ​ໄປ​ເຊື່ອງ­ໄວ້​ໃຕ້​ພື້ນ­ດິນ ນີ້­ແຫລະ, ສິ່ງ​ທີ່​ເປັນ​ຂອງ​ທ່ານ​ກໍ­ໄດ້​ແລ້ວ.’ຜູ້­ຂ້າ​ກໍ​ເລີຍ​ຢ້ານ​ຈັ່ງ​ເອົາ​ເງິນ​ຕາ­ລັນ­ຕົນ​ດຽວ​ຂອງ​ນາຍ​ນັ້ນ ໄປ​ຝັງ​ດິນ​ເຊື່ອງ­ໄວ້ ນີ້­ແຫລະ ເງິນ​ຂອງ​ນາຍ​ນີ້ ເອົາ​ຄືນ​ຊະ”So in my fear, I went and hid your talent in the ground. See, you have what belongs to you.’
26นายจั่งตอบเขาว่า “เจ้าผู้ฮับใซ้ซั่วช้าเลวทรามกับขี้คร้าน เจ้าฮู้อยู่ว่านายเจ้าเกี่ยวในหม่องที่นายบ่ได้หว่าน แล้วเก็บในหม่องที่นายบ่ได้โฮยນາຍ​ຈິ່ງ​ຕອບ​ວ່າ ‘ອ້າຍ​ຂ້ອຍ​ໃຊ້​ຊົ່ວ​ແລະ​ຂີ້­ຄ້ານ​ເອີຍ ໂຕ​ຮູ້​ຫລື​ວ່າ​ເຮົາ​ເຄີຍ​ເກັບ​ຜົນ​ບ່ອນ​ເຮົາ​ບໍ່­ໄດ້​ຫວ່ານ ແລະ​ຮີບ​ໂຮມ​ເອົາ​ບ່ອນ​ເຮົາ​ບໍ່­ໄດ້​ຝັດ.ນາຍ​ຈັ່ງ​ຕອບ​ເຂົາ​ວ່າ “ເຈົ້າ​ຜູ້​ຮັບ­ໃຊ້​ຊົ່ວ­ຊ້າ­ເລວ­ຊາມ​ກັບ​ຂີ້­ຄ້ານ ເຈົ້າ​ຮູ້​ຢູ່​ວ່າ​ນາຍ​ເຈົ້າ​ກ່ຽວ​ໃນ​ໝ້ອງ​ທີ່​ນາຍ​ບໍ່​ໄດ້​ຫວ່ານ ແລ້ວ​ເກັບ​ໃນ​ໝ້ອງ​ທີ່​ນາຍ​ບໍ່​ໄດ້​ຫວ່ານ­ກ້າ‘You wicked, lazy servant!’ replied his master. ‘You knew that I reap where I have not sown and gather where I have not scattered seed.
27จั่งซั้น อย่างน้อยเจ้าควรเอาเงินของนายไปฝากธนาคารไว้ แล้วบัดหลบมานายสิได้เงินของนายพร้อมดอกเบี้ยนำຖ້າ​ຢ່າງ​ນັ້ນ, ໂຕ​ຄວນ​ຈະ​ເອົາ​ເງິນ​ຂອງ​ເຮົາ​ໄປ​ຝາກ​ໄວ້​ກັບ​ນາຍ​ທະ­ນາ­ຄານ ແລະ​ເມື່ອ​ເຮົາ​ກັບ​ມາ​ກໍ​ຈະ​ໄດ້­ຮັບ​ສິ່ງ​ທີ່​ເປັນ​ຂອງ​ເຮົາ​ກັບ​ທັງ​ດອກເບ້ຍ.ຈັ່ງ­ຊັ້ນ ຢ່າງ­ນ້ອຍ​ເຈົ້າ​ຄວນ​ເອົາ​ເງິນ​ຂອງ​ນາຍ​ໄປ​ຝາກ​ທະ­ນາ­ຄານ​ໄວ້ ແລ້ວ​ບັດ​ຫລົບ​ມາ​ນາຍ​ຊິ​ໄດ້​ເງິນ​ຂອງ​ນາຍ​ພ້ອມ​ດອກ­ເບ້ຍ​ນຳThen you should have deposited my money with the bankers, and on my return I would have received it back with interest.
28จั่งซั้น ให้เอาเงินตะลันต์เดียวจากเขาฮั้น ไปให้คนที่มีเงินสิบตะลันต์เด้อສັນ­ນັ້ນ​ຈົ່ງ​ຍົກ​ເງິນ​ຕາ­ລັນ­ຕົນ​ດຽວ​ນັ້ນ​ໄປ​ຈາກ​ມັນ​ເສຍ ເອົາ​ໃຫ້​ແກ່​ຜູ້​ມີ​ສິບ​ຕາລັນຕົນ.ຈັ່ງ­ຊັ້ນ ໃຫ້​ເອົາ​ເງິນ​ຕາ­ລັນ­ຕົນ​ດຽວ​ຈາກ​ເຂົາ​ນັ້ນ ໄປ​ໃຫ້​ຄົນ­ທີ່​ມີ​ເງິນ​ສິບ​ຕາ­ລັນ­ຕົນ​ເດີ້Therefore take the talent from him and give it to the one who has ten talents.
29คือว่า คู่คนที่มีอยู่แล้ว สิเพิ่มเติมให้ผู้ฮั้น ให้เขามีอย่างสมบูรณ์เหลือเฟือ แต่ผู้ที่บ่มี แม่นว่าซึ่งเขามีอยู่กะสิต้องเอาออกจากเขาไปເພາະ​ທຸກ​ຄົນ­ທີ່​ມີ​ຢູ່​ແລ້ວ​ຈະ​ຊົງ​ເພີ່ມ​ເຕີມ​ໃຫ້​ຜູ້­ນັ້ນ​ອີກ ຈົນ​ມີ​ບໍ­ລິ­ບູນ ແຕ່​ຜູ້​ທີ່​ບໍ່­ມີ ແມ່ນ​ວ່າ​ສິ່ງ​ທີ່​ຕົນ​ມີ​ຢູ່ນັ້ນ​ກໍ​ຈະ​ຊົງ​ຍົກ​ໄປ​ຈາກ​ຕົນ​ເສຍ.ຄື​ວ່າ ຄູ່​ຄົນ­ທີ່​ມີ​ຢູ່​ແລ້ວ ຊິ​ເພິ່ມ­ເຕິມ​ໃຫ້​ຜູ້­ນັ້ນ ໃຫ້​ເຂົາ​ມີ​ຢ່າງ​ສົມ­ບູນ​ເຫລືອ­ເຟືອ ແຕ່​ຜູ້​ທີ່​ບໍ່​ມີ ແມ່ນ​ວ່າ​ຊຶ່ງ​ເຂົາ​ມີ​ຢູ່​ກໍ​ຊິ​ຕ້ອງ​ເອົາ​ອອກ­ຈາກ​ເຂົາ​ໄປFor everyone who has will be given more, and he will have an abundance. But the one who does not have, even what he has will be taken away from him.
30แล้วฝ่ายผู้ฮับใซ้ผู้ที่บ่เกิดผลประโยชน์หยัง กะไปโยนลงในที่มืดอันลึกที่สุดอยู่ทางนอกฮั้น หม่องที่มีการฮ้องไห้กัดแข้วอยู่ตลอด”ເອົາ​ອ້າຍ​ຂ້າ​ໃຊ້​ຜູ້​ບໍ່­ມີ​ປະ­ໂຫຍດ​ໄປ​ຖິ້ມ​ເສຍ​ບ່ອນ​ມືດ​ພາຍ­ນອກ​ບ່ອນ­ນັ້ນ​ຈະ​ມີ­ການ​ຮ້ອງ­ໄຫ້​ແລະ​ຂົບ​ແຂ້ວ​ຢູ່.”ແລ້ວ​ຝ່າຍ​ຜູ້​ຮັບ­ໃຊ້​ຜູ້​ທີ່​ບໍ່​ເກີດ​ຜົນ​ປະ­ໂຫຍດ​ຫຍັງ ກໍ​ໄປ​ໂຍນ​ລົງ​ໃນ​ທີ່​ມືດ​ອັນ​ເລິກ​ທີ່­ສຸດ​ຢູ່​ທາງ​ນອກ​ນັ້ນ ໝ້ອງ​ທີ່​ມີ​ການ​ຮ້ອງ­ໄຫ້​ກັດ­ແຂ້ວ​ຢູ່​ຕະ­ຫລອດ”And throw that worthless servant into the outer darkness, where there will be weeping and gnashing of teeth.’
ການຊົງພິພາກສາບັນດາປະຊາຊາດ
31บัดเฮาผู้เป็นบุตรมนุษย์สิมาในพระสิริของเพิ่น พร้อมกับหมู่เทวทูตอันบริสุทธิ์ทั้งปวงนำ ยามฮั้นเพิ่นสินั่งอยู่บัลลังก์อันฮุ่งเฮืองของเพิ่น“ເມື່ອ​ບຸດ​ມະ­ນຸດ​ຊົງ​ພຣະ­ລັດ­ສະ­ໝີ​ມີ​ສະ­ເດັດ​ມາ​ພ້ອມ​ດ້ວຍ​ຝູງ​ເທ­ວະ­ດາ ເມື່ອ­ນັ້ນ​ພຣະ­ອົງ​ຈະ​ຊົງ​ປະ­ທັບ​ເທິງ​ພຣະ­ທີ່­ນັ່ງ​ອັນ​ຮຸ່ງ­ເຮືອງ​ຂອງ​ພຣະອົງ.ບັດ​ເຮົາ​ຜູ້​ເປັນ​ບຸດ​ມະ­ນຸດ​ຊິ​ມາ​ໃນ​ສະ­ຫງ່າ­ລາ­ສີ​ຂອງ​ເພິ່ນ ພ້ອມ​ກັບ​ໝູ່​ເທ­ວະ­ທູດ​ອັນ​ບໍ­ລິ­ສຸດ​ທັງ­ປວງ​ນຳ ຍາມ​ນັ້ນ​ເພິ່ນ​ຊິ​ນັ່ງ​ຢູ່​ບັນ­ລັງ​ອັນ​ຮຸ່ງ­ເຮືອງ​ຂອງ​ເພິ່ນWhen the Son of Man comes in His glory, and all the angels with Him, He will sit on His glorious throne.
32แล้วพวกประซาซาติทั้งหลาย สิตุ้มโฮมอยู่ต่อหน้า(บัลลังก์ของ) เพิ่น แล้วเพิ่นสิคัดเลือกให้ออกจากกัน คือปานจั่งผู้เลี้ยงคัดเลือกแกะกับแพะออกจากกันບັນ­ດາ​ປະ­ຊາ­ຊາດ​ຕ່າງໆ ຈະ​ຖືກ​ຊົງ​ໂຮມ­ກັນ​ຕໍ່​ພຣະ­ພັກ​ຂອງ​ພຣະ­ອົງ ແລະ​ພຣະ­ອົງ​ຈະ​ຊົງ​ແຍກ​ເຂົາ​ອອກ­ຈາກ​ກັນ ເໝືອນ​ຜູ້​ລ້ຽງ­ສັດ​ແຍກ​ຝູງ​ແກະ​ອອກ­ຈາກ​ຝູງ​ແບ້.ແລ້ວ​ພວກ​ປະ­ຊາ­ຊາດ​ທັງ­ຫລາຍ ຊິ​ຕຸ້ມ­ໂຮມ​ຢູ່​ຕໍ່​ໜ້າ(ບັນ­ລັງ​ຂອງ) ເພິ່ນ ແລ້ວ​ເພິ່ນ​ຊິ​ຄັດ​ເລືອກ​ໃຫ້​ອອກ­ຈາກ​ກັນ ຄື​ຈັ່ງ​ຜູ້​ລ້ຽງ​ຄັດ​ເລືອກ​ແກະ​ກັບ​ແບ້​ອອກ­ຈາກ​ກັນAll the nations will be gathered before Him, and He will separate the people one from another, as a shepherd separates the sheep from the goats.
33แล้วเพิ่นสิจัดเอาแกะไว้หม่องมีเกียรติ อยู่ทางขวาของเพิ่น แต่แพะฮั้นสิจัดให้อยู่ทางซ้ายຝູງ​ແກະ​ນັ້ນ​ຈະ​ຊົງ​ຈັດ​ໃຫ້​ຢູ່​ເບື້ອງ​ຂວາ​ພຣະ­ຫັດ​ຂອງ​ພຣະ­ອົງ ແຕ່​ຝູງ​ແບ້​ນັ້ນ​ຈະ​ຊົງ​ຈັດ​ໃຫ້​ຢູ່​ເບື້ອງ​ຊ້າຍ.ແລ້ວ​ເພິ່ນ​ຊິ​ຈັດ​ເອົາ​ແກະ​ໄວ້ໝ້ອງ​ມີ​ກຽດ ຢູ່​ທາງ​ຂວາ​ຂອງ​ເພິ່ນ ແຕ່​ແບ້​ນັ້ນ​ຊິ​ຈັດ​ໃຫ້​ຢູ່​ທາງ​ຊ້າຍHe will place the sheep on His right and the goats on His left.
34แล้วในยามฮั้น เพิ่นผู้เป็นกษัตริย์สิบอกพวกผู้อยู่ทางขวาเพิ่นว่า “มาซะเด้อ เจ้าผู้ที่ได้ฮับพระพรจากพระเจ้าผู้เป็นพ่อของเฮา มาฮับเอาแผ่นดินซึ่งได้เตรียมไว้เป็นมรดก สำหรับพวกเจ้าตั้งแต่ได้สร้างโลกເມື່ອ­ນັ້ນ​ພຣະ­ມະ­ຫາ­ກະ­ສັດ​ຈະ​ຊົງ​ກ່າວ​ແກ່​ບັນ­ດາ​ຜູ້​ທີ່­ຢູ່​ເທິງ​ພຣະ­ຫັດ​ຂວາ​ຂອງ​ພຣະ­ອົງ​ວ່າ ‘ພວກ​ທ່ານ​ທີ່​ໄດ້­ຮັບ​ພຣະ­ພອນ​ຈາກ​ພຣະ­ບິ­ດາ​ຂອງ​ເຮົາ​ເອີຍ​ຈົ່ງ​ມາ​ຮັບ​ເອົາ​ລາ­ຊະ­ອາ­ນາ­ຈັກ ຊຶ່ງ​ໄດ້ ຊົງ​ຈັດ​ຕຽມ​ໄວ້​ສຳ­ລັບ​ທ່ານ​ຕັ້ງ­ແຕ່​ຕົ້ນ​ເດີມ​ໂລກ.ແລ້ວ​ໃນ​ຍາມ​ນັ້ນ ເພິ່ນ​ຜູ້​ເປັນ​ກະ­ສັດ​ຊິ­ບອກ​ພວກ​ຜູ້​ຢູ່​ທາງ​ຂວາ​ເພິ່ນ​ວ່າ “ມາ​ຊະ​ເດີ້ ເຈົ້າ​ຜູ້​ທີ່​ໄດ້­ຮັບ​ພຣະ­ພອນ​ຈາກ​ພຣະ­ເຈົ້າ​ຜູ້​ເປັນ​ພໍ່​ຂອງ​ເຮົາ ມາ​ຮັບ​ເອົາ​ລາ­ຊະ­ອາ­ນາ­ຈັກ​ຊຶ່ງ​ໄດ້​ກຽມ​ໄວ້​ເປັນ​ມໍ­ລະ­ດົກ ສຳ­ລັບ​ພວກ​ເຈົ້າ​ຕັ້ງ​ແຕ່​ໄດ້​ສ້າງ​ໂລກThen the King will say to those on His right, ‘Come, you who are blessed by My Father, inherit the kingdom prepared for you from the foundation of the world.
35คือว่า เฮาเคยหิว แล้วเจ้ากะให้เฮากิน เฮาเคยกระหายน้ำ แล้วเจ้ากะให้เฮาดื่ม เฮาเคยเป็นคนแปลกหน้า แล้วเจ้ากะต้อนฮับเฮาเข้ามาເພາະ­ວ່າ​ເມື່ອ​ເຮົາ​ຢາກ​ເຂົ້າ ພວກ​ທ່ານ​ກໍ​ໃຫ້​ເຮົາ​ກິນ ເຮົາ​ຫິວ​ນ້ຳ ພວກ​ທ່ານ​ກໍ​ໃຫ້​ເຮົາ​ດື່ມ ເຮົາ​ເປັນ​ແຂກ​ບ້ານ ພວກ​ທ່ານ​ກໍ­ໄດ້​ຕ້ອນ­ຮັບ​ເຮົາ​ໄວ້.ຄື​ວ່າ ເຮົາ​ເຄີຍ​ຫິວ ແລ້ວ​ເຈົ້າ​ກໍ​ໃຫ້​ເຮົາ​ກິນ ເຮົາ​ເຄີຍ​ກະ­ຫາຍ​ນ້ຳ ແລ້ວ​ເຈົ້າ​ກໍ​ໃຫ້​ເຮົາ​ດື່ມ ເຮົາ​ເຄີຍ​ເປັນ​ຄົນ​ແປກ​ໜ້າ ແລ້ວ​ເຈົ້າ​ກໍ​ຕ້ອນ­ຮັບ​ເຮົາ​ເຂົ້າ​ມາFor I was hungry and you gave Me something to eat, I was thirsty and you gave Me something to drink, I was a stranger and you took Me in,
36เฮาเคยขาดแนวนุ่งห่ม แล้วเจ้ากะเอาเสื้อผ้าให้เฮานุ่ง เฮาเคยเจ็บป่วย แล้วเจ้ากะมาเยี่ยมยามเฮา เฮาเคยถืกจำคุก แล้วเจ้ากะมาหาเฮา”ເຮົາ​ເປືອຍ​ຕົວ ພວກ​ທ່ານ​ກໍ­ໄດ້​ເອົາ​ເຄື່ອງ​ມາ​ໃຫ້​ເຮົາ​ນຸ່ງ­ຫົ່ມ ເຮົາ​ເຈັບ­ປ່ວຍ ພວກ​ທ່ານ​ກໍ​ມາ​ຢ້ຽມ­ຢາມ​ເຮົາ ເຮົາ​ຢູ່­ໃນ​ຄຸກ​ພວກ​ທ່ານ​ກໍ​ມາ​ໄດ້​ຫາ.’ເຮົາ​ເຄີຍ​ຂາດ​ແນວ​ນຸ່ງ­ຫົ່ມ ແລ້ວ​ເຈົ້າ​ກໍ​ເອົາ​ເສື້ອ­ຜ້າ​ໃຫ້​ເຮົາ​ນຸ່ງ ເຮົາ​ເຄີຍ​ເຈັບ­ປ່ວຍ ແລ້ວ​ເຈົ້າ​ກໍ​ມາ​ຢ້ຽມ​ຍາມ​ເຮົາ ເຮົາ​ເຄີຍ​ຖືກ​ຂັງ­ຄຸກ ແລ້ວ​ເຈົ້າ​ກໍ​ມາ​ຫາ​ເຮົາ”I was naked and you clothed Me, I was sick and you looked after Me, I was in prison and you visited Me.’
37แล้วพวกผู้เที่ยงธรรมฮั้นสิถามเพิ่นว่า “ท่านเจ้าข้า ผู้ข้าเคยเห็นท่านหิวตอนใด๋ แล้วเคยจัดแนวกินมาให้ท่านตอนใด หรือว่าท่านเคยกระหายน้ำ แล้วผู้ข้าได้เอาน้ำให้ท่านดื่มตอนใดເມື່ອ­ນັ້ນ​ບັນ­ດາ​ພວກ​ສິນ​ທຳ​ຈະ​ທູນ​ວ່າ ‘ພຣະ­ອົງ­ເຈົ້າ​ເອີຍ, ພວກ​ຂ້າ­ພະ­ອົງ​ໄດ້​ເຫັນ​ພຣະ­ອົງ​ຊົງ​ຢາກ​ເຂົ້າ​ຫລື​ຫິວ​ນ້ຳ ແລ້ວ​ໄດ້​ຈັດ​ມາ​ຖວາຍ​ພຣະ­ອົງ​ເມື່ອໃດ.ແລ້ວ​ພວກ​ຜູ້​ທ່ຽງ­ທຳ​ນັ້ນ​ຊິ​ຖາມ​ເພິ່ນ​ວ່າ “ທ່ານ­ເຈົ້າ­ຂ້າ ຜູ້­ຂ້າ​ເຄີຍ​ເຫັນ​ທ່ານ​ຫິວ​ຕອນ​ໄດ໋ ແລ້ວ​ເຄີຍ​ຈັດ​ແນວ​ກິນ​ມາ​ໃຫ້​ທ່ານ​ຕອນ​ໃດ ຫລື​ວ່າ​ທ່ານ​ເຄີຍ​ກະ­ຫາຍ​ນ້ຳ ແລ້ວ​ຜູ້­ຂ້າ​ໄດ້​ເອົາ​ນ້ຳ​ໃຫ້​ທ່ານ​ດື່ມ​ຕອນ​ໃດThen the righteous will answer Him, ‘Lord, when did we see You hungry and feed You, or thirsty and give You something to drink?
38แล้วผู้ข้าเคยเห็นท่านเป็นคนแปลกหน้าตอนใด แล้วได้ต้อนฮับท่านเข้ามา หรือเคยขาดแนวนุ่งห่มตอนใด แล้วได้เอาเสื้อผ้าให้ท่านนุ่งตอนใดພວກ​ຂ້າ­ພະ­ອົງ​ໄດ້​ເຫັນ​ພຣະ­ອົງ​ຊົງ​ເປັນ​ແຂກ​ບ້ານ ແລະ​ໄດ້​ຕ້ອນ­ຮັບ​ໄວ້ ຫລື​ຊົງ​ເປືອຍ​ພຣະ­ກາຍ​ແລ້ວ​ໄດ້​ເອົາ​ເຄື່ອງ​ມາ​ໃຫ້​ທົງ​ເມື່ອໃດ.’ແລ້ວ​ຜູ້­ຂ້າ​ເຄີຍ​ເຫັນ​ທ່ານ​ເປັນ​ຄົນ​ແປກ​ໜ້າ​ຕອນ​ໃດ ແລ້ວ​ໄດ້​ຕ້ອນ­ຮັບ​ທ່ານ​ເຂົ້າ​ມາ ຫລື​ເຄີຍ​ຂາດ​ແນວ​ນຸ່ງ­ຫົ່ມ​ຕອນ​ໃດ ແລ້ວ​ໄດ້​ເອົາ​ເສື້ອ­ຜ້າ​ໃຫ້​ທ່ານ​ນຸ່ງ​ຕອນ​ໃດWhen did we see You a stranger and take You in, or naked and clothe You?
39หรือผู้ข้าเคยเห็นท่านเจ็บป่วยตอนใด หรือเคยถืกจำคุก แล้วผู้ข้าได้มาหาท่านตอนใด”ພວກ​ຂ້າ­ພະ­ອົງ​ໄດ້​ເຫັນ​ພຣະ­ອົງ​ຊົງ​ປະ­ຊວນ​ຢູ່ ຫລື​ຢູ່­ໃນ​ຄຸກ ແລະ​ໄດ້​ມາ​ເຝົ້າ​ພຣະ­ອົງ​ເມື່ອໃດ.’ຫລື​ຜູ້­ຂ້າ​ເຄີຍ​ເຫັນ​ທ່ານ​ເຈັບ­ປ່ວຍ​ຕອນ​ໃດ ຫລື​ເຄີຍ​ຖືກ​ຂັງ­ຄຸກ ແລ້ວ​ຜູ້­ຂ້າ​ໄດ້​ມາ​ຫາ​ທ່ານ​ຕອນ​ໃດ”When did we see You sick or in prison and visit You?’
40แล้วเพิ่นผู้เป็นกษัตริย์ฮั้นสิตอบเขาว่า “เฮาสิบอกความจริงให้พวกเจ้าโลด ว่า ซึ่งเจ้าได้เฮ็ดได้ซ่อยคนใดคนหนึ่งในพวกพี่น้องของเฮานี้ เถิงแม้นสิเป็นผู้เล็กน้อยที่สุดกะตาม กะคือปานได้เฮ็ดให้เฮา”ຝ່າຍ​ພຣະ­ມະ­ຫາ­ກະ­ສັດ​ຈະ​ຊົງ​ຕອບ​ວ່າ ‘ເຮົາ​ບອກ​ທ່ານ​ຕາມ​ຄວາມ­ຈິງ​ວ່າ ທີ່​ພວກ​ທ່ານ​ໄດ້​ເຮັດ­ການ​ເຫລົ່າ​ນີ້​ແກ່​ພວກ​ຕ່ຳ­ຕ້ອຍ​ທີ່­ສຸດ​ຄົນ​ໜຶ່ງ​ໃນ​ພວກ​ພີ່­ນ້ອງ​ຂອງ​ເຮົາ​ນີ້ ກໍ­ໄດ້​ເຮັດ­ໃຫ້​ເຮົາ​ເໝືອນ​ກັນ.’ແລ້ວ​ເພິ່ນ​ຜູ້​ເປັນ​ກະ­ສັດ​ນັ້ນ​ຊິ​ຕອບ​ເຂົາ​ວ່າ “ເຮົາ​ຊິ­ບອກ​ຄວາມ­ຈິງ​ໃຫ້​ພວກ​ເຈົ້າ​ໂລດ ວ່າ ຊຶ່ງ​ເຈົ້າ​ໄດ້​ເຮັດ​ໄດ້​ຊ່ອຍ​ຄົນ​ໃດ​ຄົນ​ໜຶ່ງ​ໃນ​ພວກ​ພີ່­ນ້ອງ​ຂອງ​ເຮົາ​ນີ້ ເຖິງ​ແມ່ນ​ຊິ​ເປັນ​ຜູ້​ນ້ອຍໆ​ທີ່­ສຸດ​ກໍ​ຕາມ ກໍ​ຄື​ໄດ້​ເຮັດ​ໃຫ້​ເຮົາ”And the King will reply, ‘Truly I tell you, whatever you did for one of the least of these brothers of Mine, you did for Me.’
41แล้วเพิ่นสิเว้ากับพวกผู้อยู่ทางซ้ายของเพิ่นว่า “ให้ถอยออกจากเฮาไปเด้อ พวกเจ้าผู้สิต้องถืกสาปแซ่งเข้าอยู่ในบึงไฟที่ไหม้อยู่ตลอดกาลเป็นนิตย์ เป็นหม่องที่เฮาได้เตรียมไว้สำหรับผีมารซาตานกับวิญญาณซั่วลูกน้องของมันฮั้นເມື່ອ­ນັ້ນ​ພຣະ­ອົງ​ຈະ​ຊົງ​ກ່າວ​ກັບ​ບັນ­ດາ​ຜູ້​ທີ່­ຢູ່​ເບື້ອງ​ພຣະ­ຫັດ​ຊ້າຍ​ຂອງ​ພຣະ­ອົງ​ວ່າ ‘ສູ​ທັງ­ຫລາຍ​ຜູ້​ຖືກ​ປ້ອຍ​ເວນ, ຈົ່ງ​ຖອຍ​ໜີ​ຈາກ​ເຮົາ​ເຂົ້າ­ໄປ​ໃນ​ໄຟ​ທີ່​ໄໝ້​ຢູ່​ເປັນ­ນິດ​ຊຶ່ງ​ຊົງ​ຈັດ​ຕຽມ​ໄວ້​ສຳ­ລັບ​ພະ­ຍາ­ມານ​ກັບ​ບໍ­ລິ­ວານ​ຂອງ​ມັນ.ແລ້ວ​ເພິ່ນ​ຊິ​ເວົ້າ​ກັບ​ພວກ​ຜູ້​ຢູ່​ທາງ​ຊ້າຍ​ຂອງ​ເພິ່ນ​ວ່າ “ໃຫ້​ຖອຍ​ອອກ­ຈາກ​ເຮົາ​ໄປ​ເດີ້ ພວກ​ເຈົ້າ​ຜູ້​ຊິ​ຕ້ອງ​ຖືກ​ສາບ­ແຊ່ງ​ເຂົ້າ​ຢູ່­ໃນ​ບຶງ­ໄຟ​ທີ່​ໄໝ້​ຢູ່​ຕະ­ຫລອດ­ການ​ເປັນ​ນິດ ເປັນ​ໝ້ອງ​ທີ່​ເຮົາ​ໄດ້​ກຽມ​ໄວ້​ສຳ­ລັບ​ຜີ​ພະ­ຍາ­ມານ​ຊາ­ຕານ​ກັບ​ວິນ­ຍານ​ຊົ່ວ​ລູກ​ນ້ອງ​ຂອງ​ມັນ​ນັ້ນThen He will say to those on His left, ‘Depart from Me, you who are cursed, into the eternal fire prepared for the devil and his angels.
42เป็นย้อนว่า เฮาเคยหิว แต่เจ้าบ่ได้เอาหยังมาให้เฮากิน เฮาเคยกระหายน้ำ แต่เจ้าบ่ได้เอาน้ำมาให้เฮาดื่มເພາະ­ວ່າ​ເຮົາ​ຢາກ​ເຂົ້າ ສູ​ບໍ່­ໄດ້​ໃຫ້​ເຮົາ​ກິນ ເຮົາ​ຫິວ​ນ້ຳ ສູ​ບໍ່​ໃຫ້​ເຮົາ​ດື່ມ.ເປັນ​ຍ້ອນ​ວ່າ ເຮົາ​ເຄີຍ​ຫິວ ແຕ່​ເຈົ້າ​ບໍ່​ໄດ້​ເອົາ​ຫຍັງ​ມາ​ໃຫ້​ເຮົາ​ກິນ ເຮົາ​ເຄີຍ​ກະ­ຫາຍ​ນ້ຳ ແຕ່​ເຈົ້າ​ບໍ່​ໄດ້​ເອົາ​ນ້ຳ​ມາ​ໃຫ້​ເຮົາ​ດື່ມFor I was hungry and you gave Me nothing to eat, I was thirsty and you gave Me nothing to drink,
43เฮาเคยเป็นคนแปลกหน้า แต่เจ้าบ่ได้ต้อนฮับเฮาเข้ามา เฮาเคยขาดแนวนุ่งห่ม แต่เจ้าบ่ได้เอาเสื้อผ้ามาให้เฮานุ่ง เฮาเคยเจ็บป่วย กับเคยถืกจำคุก แต่เจ้าบ่ได้มาเยี่ยมมายามเฮา”ເຮົາ​ເປັນ​ແຂກ​ບ້ານ​ມາ ສູ​ບໍ່­ໄດ້​ພາ​ເຮົາ​ເຂົ້າ­ໄປ ເຮົາ​ເປືອຍ​ຕົວ ແຕ່​ສູ​ບໍ່­ໄດ້​ເອົາ​ເຄື່ອງ​ມາ​ໃຫ້​ນຸ່ງ ເຮົາ​ເຈັບ­ປ່ວຍ​ແລະ​ຢູ່­ໃນ​ຄຸກ ແຕ່​ສູ​ບໍ່­ໄດ້​ມາ​ຢ້ຽມ­ຢາມ​ເຮົາ.’ເຮົາ​ເຄີຍ​ເປັນ​ຄົນ​ແປກ​ໜ້າ ແຕ່​ເຈົ້າ​ບໍ່​ໄດ້​ຕ້ອນ­ຮັບ​ເຮົາ​ເຂົ້າ​ມາ ເຮົາ​ເຄີຍ​ຂາດ​ແນວ​ນຸ່ງ­ຫົ່ມ ແຕ່​ເຈົ້າ​ບໍ່​ໄດ້​ເອົາ​ເສື້ອ­ຜ້າ​ມາ​ໃຫ້​ເຮົາ​ນຸ່ງ ເຮົາ​ເຄີຍ​ເຈັບ­ປ່ວຍ ກັບ​ເຄີຍ​ຖືກ​ຂັງ­ຄຸກ ແຕ່​ເຈົ້າ​ບໍ່​ໄດ້​ມາ​ຢ້ຽມ​ມາ​ຍາມ​ເຮົາ”I was a stranger and you did not take Me in, I was naked and you did not clothe Me, I was sick and in prison and you did not visit Me.’
44แล้วเขาสิถามท่านว่า ท่านเจ้าข้า ที่ผู้ข้าได้เห็นท่านหิวแนวกินหรือหิวกระหายน้ำ หรือเป็นคนแปลกหน้า หรือขาดเสื้อผ้า หรือเจ็บป่วย หรือถืกจำคุก แล้วผู้ข้าบ่ได้ซ่อยท่านซั่นบ้อ’ເຂົາ​ຈະ​ທູນ​ຕອບ​ວ່າ ‘ພຣະ­ອົງ­ເຈົ້າ​ເອີຍ, ພວກ​ຂ້າ­ພະ­ອົງ​ໄດ້​ເຫັນ​ພຣະ­ອົງ​ຊົງ​ຢາກ​ເຂົ້າ​ຫລື​ຊົງ​ຫິວ​ນ້ຳ ຊົງ​ເປັນ​ແຂກ​ບ້ານ​ມາ, ຊົງ​ເປືອຍ​ພຣະ­ກາຍ, ຊົງ​ປະ­ຊວນ​ຫລື​ຊົງ​ຢູ່­ໃນ​ຄຸກ ແລະ​ພວກ​ຂ້າ­ພະ­ອົງ​ບໍ່­ໄດ້​ປະ­ຕິ­ບັດ​ພຣະ­ອົງ​ຍາມ​ໃດ.’ແລ້ວ​ເຂົາ​ຊິ​ຖາມ​ທ່ານ​ວ່າ ທ່ານ­ເຈົ້າ­ຂ້າ ທີ່​ຜູ້­ຂ້າ​ໄດ້​ເຫັນ​ທ່ານ​ຫິວ​ແນວ​ກິນ​ຫລື​ຫິວ​ກະ­ຫາຍ​ນ້ຳ ຫລື​ເປັນ​ຄົນ​ແປກ​ໜ້າ ຫລື​ຂາດ​ເສື້ອ­ຜ້າ ຫລື​ເຈັບ­ປ່ວຍ ຫລື​ຖືກ​ຂັງ­ຄຸກ ແລ້ວ​ຜູ້­ຂ້າ​ບໍ່​ໄດ້​ຊ່ອຍ​ທ່ານ​ຊັ່ນ​ບໍ້’And they too will reply, ‘Lord, when did we see You hungry or thirsty or a stranger or naked or sick or in prison, and did not minister to You?’
45แล้วเพิ่นสิตอบเขาว่า ‘เฮาสิบอกความจริงให้พวกเจ้าโลด ว่า ซึ่งเจ้าบ่ได้เฮ็ดได้ซ่อยแม้นแต่ผู้เล็กน้อยที่สุดในพวกนี้ กะคือปานเจ้าบ่ได้เฮ็ดให้เฮา’ເມື່ອ­ນັ້ນ​ພຣະ­ອົງ​ຈະ​ຊົງ​ຕອບ​ແກ່​ເຂົາ​ວ່າ ‘ເຮົາ​ບອກ​ສູ​ທັງ­ຫລາຍ​ຕາມ​ຄວາມ­ຈິງ​ວ່າ ທີ່​ສູ​ບໍ່­ໄດ້​ເຮັດ­ການ​ເຫລົ່າ­ນັ້ນ​ແກ່​ຜູ້​ຕ່ຳ­ຕ້ອຍ​ທີ່­ສຸດ​ໃນ​ພວກ​ນີ້ ພວກ​ສູ​ກໍ​ບໍ່­ໄດ້​ເຮັດ​ແກ່​ເຮົາ​ເໝືອນ​ກັນ.’ແລ້ວ​ເພິ່ນ​ຊິ​ຕອບ​ເຂົາ​ວ່າ ‘ເຮົາ​ຊິ­ບອກ​ຄວາມ­ຈິງ​ໃຫ້​ພວກ​ເຈົ້າ​ໂລດ ວ່າ ຊຶ່ງ​ເຈົ້າ​ບໍ່​ໄດ້​ເຮັດ​ໄດ້​ຊ່ອຍ​ແມ່ນ​ແຕ່​ຜູ້​ນ້ອຍໆ​ທີ່­ສຸດ​ໃນ​ພວກ​ນີ້ ກໍ​ຄື​ເຈົ້າ​ບໍ່​ໄດ້​ເຮັດ​ໃຫ້​ເຮົາ’Then the King will answer, ‘Truly I tell you, whatever you did not do for one of the least of these, you did not do for Me.’
46แล้วพวกนี้สิต้องออกไป เข้าสู่การฮับโทษอยู่ตลอดกาลเป็นนิตย์ แต่ผู้เที่ยงธรรมฮั้นสิเข้าสู่ซีวิตนิรันดร์”ແລ້ວ​ພວກ​ເຫລົ່າ​ນີ້ ຈະ​ອອກ​ໄປ​ສູ່​ໂທດ​ອັນ​ຕະ­ຫລອດ­ໄປ­ເປັນ­ນິດ ແຕ່​ພວກ​ສິນ​ທຳ​ກໍ​ເຂົ້າ​ສູ່​ຊິ­ວິດ​ອັນ​ຕະ­ຫລອດ ໄປ​ເປັນນິດ.ແລ້ວ​ພວກ​ນີ້​ຊິ​ຕ້ອງ­ອອກ​ໄປ ເຂົ້າ​ສູ່​ການ​ຮັບ​ໂທດ​ຢູ່​ຕະ­ຫລອດ­ການ​ເປັນ​ນິດ ແຕ່​ຜູ້​ທ່ຽງ­ທຳ​ນັ້ນ​ຊິ​ເຂົ້າ​ສູ່​ຊີ­ວິດ​ອັນ­ຕະ­ຫລອດ­ໄປ­ເປັນ­ນິດ”And they will go away into eternal punishment, but the righteous into eternal life.”