4021
มัทธิว บทที่ 21ບົດທີ 21ມັດທາຍ ບົດທີ 21Matthew 21
ສະເດັດເຂົ້າກຸງເຢຣູຊາເລັມຢ່າງຜູ້ມີໄຊ
(ມຣກ 11:1-11; ລກ 9:28-40; ຢຮ 12:12-19)
1บัดพระเยซูกับพวกลูกศิษย์มาใกล้สิฮอดเมืองเยรูซาเล็ม คือมาเถิงหมู่บ้านเบธฟายี ซึ่งอยู่ตีนภูเขาหมากกอกเทศ พระเยซูเลยใซ้ลูกศิษย์สองคนເມື່ອ​ພຣະ­ອົງ​ສະ­ເດັດ​ພ້ອມ​ດ້ວຍ​ພວກ​ສາ­ວົກ​ໃກ້​ກຸງ­ເຢ­ຣູ­ຊາ­ເລັມ ເຖິງ​ບ້ານ​ເບັດ­ຟາ­ເຄ​ທີ່​ພູ​ໝາກ­ກອກ­ເທດ ພຣະ­ເຢ­ຊູ​ໄດ້​ຊົງ​ໃຊ້​ສາ­ວົກ​ສອງ​ຄົນ​ໄປ,ບັດ​ພຣະ­ເຢ­ຊູ​ກັບ​ພວກ​ລູກ­ສິດ​ມາ​ໃກ້​ຊິ​ຮອດ​ເມືອງ​ເຢ­ຣູ­ຊາ­ເລັມ ຄື​ມາ​ເຖິງ​ໝູ່­ບ້ານ​ເບດ­ຟາ­ເຄ ຊຶ່ງ​ຢູ່​ຕີນ​ພູ­ເຂົາ​ໝາກ­ກອກ­ເທດ ພຣະ­ເຢ­ຊູ​ເລີຍ​ໃຊ້​ລູກ­ສິດ​ສອງ​ຄົນAs they approached Jerusalem and came to Bethphage on the Mount of Olives, Jesus sent out two disciples,
2สั่งเขาว่า “ให้เข้าไปในหมู่บ้านอยู่ทางหน้าเจ้าฮั้น แล้วเจ้าสิพ้อลาแม่โตหนึ่งพอดี ถืกผูกไว้อยู่กับลาน้อย ให้แก้แล้วจูงมาให้เฮาเด้อໂດຍ​ຊົງ​ສັ່ງ​ເຂົາ​ວ່າ, “ຈົ່ງ​ເຂົ້າ­ໄປ​ໃນ​ບ້ານ​ທີ່­ຢູ່​ຕໍ່­ໜ້າ​ທ່ານ ແລະ​ບັດ​ນັ້ນ​ທ່ານ​ຈະ​ພົບ​ລໍ​ແມ່​ໂຕ​ໜຶ່ງ​ຜູກ​ຢູ່​ກັບ​ລູກ​ມັນ ຈົ່ງ​ແກ້​ຈູງ​ມາ​ໃຫ້​ເຮົາ.ສັ່ງ​ເຂົາ​ວ່າ “ໃຫ້​ເຂົ້າ­ໄປ​ໃນ​ໝູ່­ບ້ານ​ຢູ່​ທາງ­ໜ້າ​ເຈົ້າ​ນັ້ນ ແລ້ວ​ເຈົ້າ​ຊິ​ພໍ້​ລາ​ແມ່​ໂຕ​ໜຶ່ງ​ພໍ­ດີ ຖືກ​ຜູກ​ໄວ້​ຢູ່​ກັບ​ລາ​ນ້ອຍ ໃຫ້​ແກ້​ແລ້ວ​ຈູງ​ມາ​ໃຫ້​ເຮົາ​ເດີ້saying to them, “Go into the village ahead of you, and at once you will find a donkey tied there, with her colt beside her. Untie them and bring them to Me.
ຫລືວ່າ “ນາຍຂອງເຮົາຕ້ອງການມັນ” 
3แล้วคั่นมีผู้ใดว่าอีหยังกับเจ้า กะให้บอกเขาว่า ‘องค์พระผู้เป็นเจ้าต้องการสิใซ้’ แล้วผู้ฮั้นสิปล่อยให้เอามาโลด”ຖ້າ​ມີ​ໃຜ​ເວົ້າ​ອັນ­ໃດ​ແກ່​ທ່ານ​ຈົ່ງ​ຕອບ​ວ່າ ‘ນາຍ​ຕ້ອງ­ການ’ ແລ້ວ​ເພິ່ນ​ຈະ​ປ່ອຍ​ໃຫ້​ມາ​ໂລດ.”ແລ້ວ​ຄັ່ນ​ມີ​ຜູ້­ໃດ​ວ່າ​ອີ­ຫຍັງ​ກັບ​ເຈົ້າ ກໍ​ໃຫ້​ບອກ​ເຂົາ​ວ່າ ‘ອົງ­ພຣະ­ຜູ້­ເປັນ­ເຈົ້າ​ຕ້ອງ­ການ​ຊິ​ໃຊ້’ ແລ້ວ​ຜູ້­ນັ້ນ​ຊິ​ປ່ອຍ​ໃຫ້​ເອົາ​ມາ​ໂລດIf anyone questions you, tell him that the Lord needs them, and he will send them right away.”
4เหตุการณ์แนวหมู่นี้ เป็นไปกะเพื่อสิสำเร็จตามพระคำของพระเจ้าที่กล่าวไว้โดยผู้เป็นปากเป็นเสียงของเพิ่นເຫດ­ການ​ນີ້​ເກີດ​ຂຶ້ນ​ເພື່ອ­ຈະ​ສຳ­ເລັດ​ຕາມ​ທີ່​ຊົງ​ກ່າວ​ໄວ້​ໂດຍ​ຜູ້­ປະ­ກາດ­ພຣະ­ທຳ​ວ່າ,ເຫດ­ການ​ແນວ​ໝູ່​ນີ້ ເປັນ​ໄປ​ກໍ​ເພື່ອ­ຊິ​ສຳ­ເລັດ​ຕາມ​ພຣະ­ຄຳ​ຂອງ​ພຣະ­ເຈົ້າ​ທີ່​ກ່າວ​ໄວ້​ໂດຍ​ຜູ້­ເປັນ­ປາກ­ເປັນ­ສຽງ​ຂອງ​ເພິ່ນThis took place to fulfill what was spoken through the prophet:
5“ให้บอกธิดาของศิโยนว่า นี่แน่ะ กษัตริย์ของนางมาหานางแล้วโดยใจอ่อนสุภาพ ได้นั่งเทิงหลังลูกลา”“ຈົ່ງ​ບອກ​ແກ່​ລູກ­ສາວ​ຂອງ​ເມືອງ​ຊີ­ໂອນ​ວ່າ ‘ເບິ່ງ​ແມ, ກະ­ສັດ​ຂອງ​ທ່ານ​ສະ­ເດັດ​ມາ​ຫາ​ທ່ານ ໂດຍ​ພຣະ­ໄທ​ອ່ອນ­ສຸ­ພາບ ປະ­ທັບ​ເທິງ​ຫລັງ​ລໍ ຄື​ລໍ​ນ້ອຍ​ລູກ​ສັດ​ໃຊ້​ໂຕ​ໜຶ່ງ’.”“ໃຫ້​ບອກ​ທິ­ດາ​ຂອງ​ຊີ­ໂອນ​ວ່າ ນີ້­ແຫລະ ກະ­ສັດ​ຂອງ​ນາງ​ມາ​ຫາ​ນາງ​ແລ້ວ​ໂດຍ​ໃຈ​ອ່ອນ​ສຸ­ພາບ ໄດ້​ນັ່ງ​ເທິງ​ຫລັງ​ລູກ­ລາ”“Say to the daughter of Zion, ‘See, your King comes to you, gentle and riding on a donkey, on a colt, the foal of a donkey.’”
6แล้วลูกศิษย์สองคนฮั้น ได้ออกไปเฮ็ดตามที่พระเยซูสั่งไว้ສາ­ວົກ​ສອງ​ຄົນ​ນັ້ນ​ກໍ​ໄປ​ເຮັດ​ຕາມ​ທີ່​ພຣະ­ເຢ­ຊູ​ຊົງ​ສັ່ງ,ແລ້ວ​ລູກ­ສິດ​ສອງ​ຄົນ​ນັ້ນ ໄດ້​ອອກ​ໄປ​ເຮັດ​ຕາມ​ທີ່​ພຣະ­ເຢ­ຊູ​ສັ່ງ​ໄວ້So the disciples went and did as Jesus had directed them.
7แล้วจั่งจูงลาโตแม่กับลูกน้อยมา กับเอาเสื้อของเขาพาดเทิงหลังลา แล้วเขาให้เพิ่นนั่งเทิงหลังลาฮั้นຈິ່ງ​ຈູງ​ລໍ​ແມ່​ກັບ​ລູກ​ມັນ​ມາ ແລະ​ເອົາ​ເສື້ອ­ຜ້າ​ຂອງ­ຕົນ​ຢູ່​ເທິງ​ຫລັງ​ມັນ ແລ້ວ​ພຣະ­ອົງ​ໄດ້​ຊົງ​ຂຶ້ນ​ປະທັບ.ແລ້ວ​ຈັ່ງ​ຈູງ​ລາ​ໂຕ​ແມ່​ກັບ​ລູກ​ນ້ອຍ​ມາ ກັບ​ເອົາ​ເສື້ອ​ຂອງ​ເຂົາ​ພາດ​ເທິງ​ຫລັງ​ລາ ແລ້ວ​ເຂົາ​ໃຫ້​ເພິ່ນ​ນັ່ງ​ເທິງ​ຫລັງ​ລາ​ນັ້ນThey brought the donkey and the colt and laid their cloaks on them, and Jesus sat on them.
8แล้วมีหมู่คนหลวงหลายขนาดได้เอาเสื้อผ้าหน้าแพรของโตมาปูตามหนทาง ผู้ลางคนกะตัดเอาง่าไม้มาปูตามหนทางนำແລະ​ປະ­ຊາ­ຊົນ​ສ່ວນ​ຫລາຍ​ໄດ້​ເອົາ​ເສື້ອ­ຜ້າ​ຂອງ­ຕົນ​ປູ​ຕາມ​ຫົນ­ທາງ ບາງ​ຄົນ​ກໍ​ຕັດ​ຟົດ­ໄມ້​ມາ​ປູ​ຕາມ​ທາງ.ແລ້ວ​ມີ​ໝູ່​ຄົນ​ຫລວງ­ຫລາຍ​ຂະ­ໜາດ​ໄດ້​ເອົາ​ເສື້ອ­ຜ້າ​ໜ້າ​ແພ​ຂອງ­ໂຕ​ມາ​ປູ​ຕາມ​ຫົນ­ທາງ ຜູ້​ລາງ​ຄົນ​ກໍ​ຕັດ​ເອົາ​ງ່າ​ໄມ້​ມາ​ປູ​ຕາມ​ຫົນ­ທາງ​ນຳA massive crowd spread their cloaks on the road, while others cut branches from the trees and spread them on the road.
9แล้วหมู่คนหลวงหลายซึ่งย่างไปทางหน้า กับผู้ที่มาทางหลังกะพร้อมกันโห่ฮ้อง อวยพรว่า “โฮซันนา ต่อ บุตรของกษัตริย์ดาวิด ‘ขอทรงพระเจริญ ผู้ที่มาในนามขององค์พระผู้เป็นเจ้า โฮซันนา’ ในที่สูงสุด”ຝ່າຍ​ຝູງ​ຄົນ­ທີ່​ຍ່າງ​ໄປ​ກ່ອນ​ກັບ​ຜູ້​ທີ່​ມາ​ຕາມ​ຫລັງ​ໄດ້​ໂຫ່­ຮ້ອງ​ວ່າ, “ໂລ​ຊັນ​ນາ​ແກ່​ລາ­ຊະ­ບຸດ​ຂອງ​ດາ­ວິດ ຂໍ​ໃຫ້​ທ່ານ​ຜູ້​ທີ່​ສະ­ເດັດ​ມາ​ໃນ​ພຣະ­ນາມ​ຂອງ​ອົງ­ພຣະ­ຜູ້­ເປັນ­ເຈົ້າ​ຈົ່ງ​ຊົງ​ພຣະ­ຈະ­ເລີນ ໂຮ­ຊັນ­ນາ​ໃນ​ທີ່ສູງສຸດ.”ແລ້ວ​ໝູ່​ຄົນ​ຫລວງ­ຫລາຍ​ຊຶ່ງ​ຍ່າງ​ໄປ​ທາງ­ໜ້າ ກັບ​ຜູ້​ທີ່​ມາ​ທາງ​ຫລັງ​ກໍ​ພ້ອມ​ກັນ​ໂຫ່­ຮ້ອງ ອວຍ­ພອນ​ວ່າ “ໂຮ­ຊັນ­ນາ ຕໍ່ ບຸດ​ຂອງ​ກະ­ສັດ​ດາ­ວິດ ‘ຂໍ​ຊົງ​ພຣະ­ຈະ­ເລີນ ຜູ້​ທີ່​ມາ​ໃນ​ນາມ​ຂອງ​ອົງ­ພຣະ­ຜູ້­ເປັນ­ເຈົ້າ ໂຮ­ຊັນ­ນາ’ ໃນ​ທີ່­ສູງ­ສຸດ”The crowds that went ahead of Him and those that followed were shouting: “Hosanna to the Son of David!” “Blessed is He who comes in the name of the Lord!” “Hosanna in the highest!”
10แล้วบัดพอพระเยซูเข้าไปในเมืองเยรูซาเล็ม พวกคนทั่วเมืองกะพากันแตกตื่นถามกันว่า “เพิ่นผู้นี้เป็นผู้ใดกันน้อ”ເມື່ອ​ພຣະ­ອົງ​ສະ­ເດັດ​ເຂົ້າ­ໄປ​ໃນ​ກຸງ­ເຢ­ຣູ­ຊາ­ເລັມ​ແລ້ວ ປະ­ຊາ­ຊົນ​ທົ່ວ​ທັງ​ກຸງ​ກໍ­ພາ­ກັນ​ແຕກ​ຕື່ນ​ຖາມ​ກັນ​ວ່າ, “ຄົນ​ນີ້​ແມ່ນ​ຜູ້­ໃດ”.ແລ້ວ​ບັດ​ພໍ​ພຣະ­ເຢ­ຊູ​ເຂົ້າ­ໄປ​ໃນ​ເມືອງ​ເຢ­ຣູ­ຊາ­ເລັມ ພວກ​ຄົນ​ທົ່ວ​ເມືອງ​ກໍ­ພາ­ກັນ​ແຕກ​ຕື່ນ​ຖາມ​ກັນ​ວ່າ “ເພິ່ນ​ຜູ້​ນີ້​ເປັນ​ຜູ້­ໃດ​ກັນ​ນໍ້”When Jesus had entered Jerusalem, the whole city was stirred and asked, “Who is this?”
11แล้วหมู่คนทั้งหลายที่แห่มาฮั้นบอกว่า “ท่านผู้นี่แม่นเยซู ผู้เป็นปากเป็นเสียงของพระเจ้าจากเมืองนาซาเร็ธในแคว้นกาลิลี”ຝູງ­ຊົນ​ກໍ​ຕອບ​ວ່າ, “ນີ້​ຄື​ເຢ­ຊູ​ຜູ້­ປະ­ກາດ­ພຣະ­ທຳ ຊຶ່ງ​ມາ​ຈາກ​ນາ­ຊາ­ເຣັດ​ແຂວງ​ຄາລີເລ.”ແລ້ວ​ໝູ່​ຄົນ​ທັງ­ຫລາຍ​ທີ່​ແຫ່​ມາ​ນັ້ນ​ບອກ­ວ່າ “ທ່ານ​ຜູ້​ນີ້​ແມ່ນ​ເຢ­ຊູ ຜູ້­ເປັນ­ປາກ­ເປັນ­ສຽງ​ຂອງ​ພຣະ­ເຈົ້າ​ຈາກ​ເມືອງ​ນາ­ຊາ­ເຣັດ​ໃນ​ແຄວ້ນ​ກາ­ລີ­ເລThe crowds replied, “This is Jesus, the prophet from Nazareth in Galilee.”
ຊົງຊຳລະພຣະວິຫານ
(ມຣກ 11:15-19; ລກ 19:45-48; ຢຮ 2:13-22)
12แล้วพระเยซูจั่งเข้าไปในพระวิหารของพระเจ้า ขับไล่พวกผู้ซื้อขายในพระวิหาร กับคว่ำโต๊ะผู้ฮับแลกเงิน พร้อมทั้งคว่ำที่นั่งผู้ขายนกพิราบนำເມື່ອ­ນັ້ນ​ພຣະ­ເຢ­ຊູ​ໄດ້​ສະ­ເດັດ​ເຂົ້າ­ໄປ​ໃນ​ບໍ­ລິ­ເວນ​ພຣະ­ວິ­ຫານ ຊົງ​ຂັບ­ໄລ່​ບັນ­ດາ​ຜູ້​ຊື້​ຂາຍ​ໃນ​ບໍ­ລິ­ເວນ​ພຣະ­ວິ­ຫານ​ນັ້ນ​ອອກ​ເສຍ ແລະ​ຂວ້ຳ​ໂຕະ​ຜູ້​ແລກ​ເງິນ​ກັບ​ທັງ​ບ່ອນ​ນັ່ງ​ຂອງ​ຜູ້​ຂາຍ​ນົກ­ເຂົາ​ເສຍ.ແລ້ວ​ພຣະ­ເຢ­ຊູ​ຈັ່ງ​ເຂົ້າ­ໄປ​ໃນ​ພຣະ­ວິ­ຫານ​ຂອງ​ພຣະ­ເຈົ້າ ຂັບ­ໄລ່​ພວກ​ຜູ້​ຊື້​ຂາຍ​ໃນ​ພຣະ­ວິ­ຫານ ກັບ​ຄວ່ຳ​ໂຕະ​ຜູ້​ຮັບ​ແລກ​ເງິນ ພ້ອມ​ທັງ​ຄວ່ຳ​ທີ່​ນັ່ງ​ຜູ້​ຂາຍ​ນົກ­ເຂົາ​ນຳThen Jesus entered the temple courts and drove out all who were buying and selling there. He overturned the tables of the money changers and the seats of those selling doves.
13แล้วเว้ากับเขาว่า “มีพระคำของพระเจ้าเขียนไว้ว่า ‘พระนิเวศของเฮาเขาสิเอิ้นว่าเป็นหม่องการอธิษฐาน’ แต่พวกเจ้ามาเฮ็ดให้เป็น ‘ถ้ำของพวกโจร’”ແລ້ວ​ພຣະ­ອົງ​ຊົງ​ບອກ​ເຂົາ​ວ່າ, “ມີ​ຄຳ​ຂຽນ­ໄວ້​ໃນ​ພຣະ­ຄຳ­ພີ​ວ່າ ‘ວິ­ຫານ​ຂອງ​ເຮົາ ເຂົາ​ຈະ​ເອີ້ນ­ວ່າ​ເປັນ​ສະ­ຖານ­ທີ່​ໄຫວ້​ວອນ’ ແຕ່​ຝ່າຍ​ພວກ​ເຈົ້າ​ໄດ້​ເຮັດ​ໃຫ້­ເປັນ ‘ຖ້ຳ​ຂອງ​ໂຈນ’.”ແລ້ວ​ເວົ້າ​ກັບ​ເຂົາ​ວ່າ “ມີ​ພຣະ­ຄຳ​ຂອງ​ພຣະ­ເຈົ້າ​ຂຽນ­ໄວ້​ວ່າ ‘ພຣະ­ນິ­ເວດ​ຂອງ​ເຮົາ​ເຂົາ​ຊິ​ເອີ້ນ​ວ່າ​ເປັນ​ໝ້ອງ​ການ​ອະ­ທິ­ຖານ’ ແຕ່​ພວກ​ເຈົ້າ​ມາ​ເຮັດ​ໃຫ້­ເປັນ ‘ຖ້ຳ​ຂອງ​ພວກ​ໂຈນ’”And He declared to them, “It is written: ‘My house will be called a house of prayer.’ But you are making it ‘a den of robbers.’”
14แล้วคนตาบอดกับคนง่อยพากันมาหาพระเยซูในพระวิหาร เพิ่นจั่งปัวเขาให้เซาเป็นดีພວກ​ຄົນ​ຕາ­ບອດ​ແລະ​ຄົນ​ຂາ​ເສັ້ງ​ກໍ­ພາ­ກັນ​ມາ​ຫາ​ພຣະ­ອົງ​ໃນ​ບໍ­ລິ­ເວນ​ພຣະ­ວິ­ຫານ ພຣະ­ອົງ​ໄດ້​ຊົງ​ໂຜດ​ໃຫ້​ເຂົາ​ດີ​ໝົດ.ແລ້ວ​ຄົນ​ຕາ­ບອດ​ກັບ​ຄົນ­ເປັ້ຍ​ພາ­ກັນ​ມາ​ຫາ​ພຣະ­ເຢ­ຊູ​ໃນ​ພຣະ­ວິ­ຫານ ເພິ່ນ​ຈັ່ງ​ປົວ​ເຂົາ​ໃຫ້​ເຊົາ​ເປັນ​ດີThe blind and the lame came to Him at the temple, and He healed them.
15แต่บัดพวกหัวหน้าผู้นำเครื่องถวาย กับเสมียนฯได้เห็นแนวเป็นตางึดที่เพิ่นได้เฮ็ด ทั้งได้ยินพวกเด็กฮ้องในพระวิหารว่า “โฮซันนาต่อบุตรของดาวิด” เขาทั้งหลายกะพากันแค้นเคืองบ่พอใจหลายແຕ່​ເມື່ອ​ພວກ​ປະ­ໂລ­ຫິດ​ຕົນ​ໃຫຍ່​ແລະ​ພວກ­ນັກ­ທຳ​ໄດ້​ເຫັນ​ການ​ອັດ­ສະ­ຈັນ​ທີ່​ພຣະ­ອົງ​ຊົງ​ເຮັດ​ນັ້ນ ທັງ​ໄດ້­ຍິນ​ພວກ​ເດັກ­ນ້ອຍ​ຮ້ອງ​ຂຶ້ນ​ໃນ​ບໍ­ລິ­ເວນ​ພຣະ­ວິ­ຫານ​ວ່າ, “ໂລ​ຊັນ​ນາ​ແກ່​ລາ­ຊະ­ບຸດ​ຂອງ​ດາ­ວິດ” ເຂົາ​ກໍ­ພາ­ກັນ​ເຄືອງ​ໃຈ.ແຕ່​ບັດ​ພວກ​ຫົວ­ໜ້າ­ປະ­ໂລ­ຫິດ ກັບ​ນັກ­ທຳ​ໄດ້​ເຫັນ​ແນວ​ເປັນ­ຕາ­ງຶດ​ທີ່​ເພິ່ນ​ໄດ້​ເຮັດ ທັງ​ໄດ້­ຍິນ​ພວກ​ເດັກ​ຮ້ອງ​ໃນ​ພຣະ­ວິ­ຫານ​ວ່າ “ໂຮ­ຊັນ­ນາ​ຕໍ່​ບຸດ​ຂອງ​ດາ­ວິດ” ເຂົາ​ທັງ­ຫລາຍ​ກໍ­ພາ­ກັນ​ແຄ້ນ­ເຄືອງ​ບໍ່​ພໍ­ໃຈ​ຫລາຍBut the chief priests and scribes were indignant when they saw the wonders He performed and the children shouting in the temple courts, “Hosanna to the Son of David!”
16พวกเขากะเลยถามพระเยซูว่า “เจ้าบ่ได้ยินแนวที่เขาฮ้องกันฮั้นบ้อ” เพิ่นตอบเขาว่า “เอ้อ พวกเจ้ายังบ่เคยอ่านบ้อ ว่า ‘พระองค์ท่านได้ฮับคำสรรเสริญอันสมบูรณ์แบบจากปากของเด็กน้อยกับเด็กอ่อนที่ยังกินนมแม่’”ເຂົາ​ຈິ່ງ​ທູນ​ຖາມ​ພຣະ­ອົງ​ວ່າ, “ເຈົ້າ​ບໍ່​ໄດ້­ຍິນ​ຄຳ​ທີ່​ເຂົາ​ຮ້ອງ​ຢູ່​ຫລື” ພຣະ­ເຢ­ຊູ​ຊົງ​ຕອບ​ວ່າ, “ໄດ້­ຍິນ​ແລ້ວ ພວກ​ເຈົ້າ​ບໍ່­ໄດ້​ອ່ານ​ຈັກ­ເທື່ອ​ຫລື​ຄຳ​ທີ່​ວ່າ, ‘ພຣະ­ອົງ​ຊົງ​ຈັດ​ໃຫ້​ຄຳ​ສັນ­ລະ­ເສີນ​ອັນ​ແທ້​ຈິງ​ອອກ​ມາ​ຈາກ​ປາກ​ຂອງ​ເດັກ­ນ້ອຍ​ອ່ອນ​ແລະ​ຜູ້​ທີ່​ຍັງ​ກິນ​ນົມ​ຢູ່’.”ພວກ­ເຂົາ​ກໍ​ເລີຍ​ຖາມ​ພຣະ­ເຢ­ຊູ​ວ່າ “ເຈົ້າ​ບໍ່​ໄດ້­ຍິນ​ແນວ​ທີ່​ເຂົາ​ຮ້ອງ​ກັນ​ນັ້ນ​ບໍ້” ເພິ່ນ​ຕອບ​ເຂົາ​ວ່າ “ເອີ້ ພວກ​ເຈົ້າ​ຍັງ​ບໍ່​ເຄີຍ​ອ່ານ​ບໍ້ ວ່າ ‘ພຣະ­ອົງ​ທ່ານ​ໄດ້­ຮັບ​ຄຳ​ສັນ­ລະ­ເສີນ​ອັນ​ສົມ­ບູນ​ແບບ​ຈາກ​ປາກ​ຂອງ​ເດັກ​ນ້ອຍ​ກັບ​ເດັກ​ອ່ອນ​ທີ່​ຍັງ​ກິນ​ນົມ​ແມ່’”“Do you hear what these children are saying?” they asked. “Yes,” Jesus answered, “have you never read: ‘From the mouths of children and infants You have ordained praise’?”
17เว้าแล้วเพิ่นได้ลาเขา ออกจากเมืองไปอยู่หมู่บ้านเบธานีເມື່ອ​ພຣະ­ອົງ​ຊົງ​ລະ​ຈາກ​ເຂົາ​ແລ້ວ ກໍ​ສະ­ເດັດ​ອອກ­ຈາກ​ກຸງ​ໄປ​ປະ­ທັບ​ຢູ່­ບ້ານ​ເບັດທານີ.ເວົ້າ​ແລ້ວ​ເພິ່ນ​ໄດ້​ລາ​ເຂົາ ອອກ­ຈາກ​ເມືອງ​ໄປ​ຢູ່​ໝູ່­ບ້ານ​ເບດ­ທາ­ເນຍThen He left them and went out of the city to Bethany, where He spent the night.
ຊົງປ້ອຍຕົ້ນເດື່ອເທດ
(ມຣກ 11:12-14, 20-26)
18บัดมื้ออื่นเซ้ามา ตอนพระเยซูพวมสิเมือเมืองอีก เพิ่นกะหิวอยากกินຄັນ​ຕອນ​ເຊົ້າ​ຂະ­ນະ​ທີ່​ພຣະ­ອົງ​ສະ­ເດັດ​ຄືນ​ໄປ​ຍັງ​ກຸງ ພຣະ­ອົງ​ຊົງ​ຫິວ​ອາຫານ.ບັດ​ມື້​ອື່ນ​ເຊົ້າ​ມາ ຕອນ​ພຣະ­ເຢ­ຊູ​ພວມ​ຊິ​ເມືອ​ເມືອງ​ອີກ ເພິ່ນ​ກໍ​ຫິວ​ຢາກ​ກິນIn the morning, as Jesus was returning to the city, He was hungry.
19แล้วบัดเพิ่นเหลียวเห็นกกหมากเดื่อกกหนึ่งอยู่ตามฮิมทาง เพิ่นกะย่างเข้าไปใกล้กะเห็นกกฮั้นบ่มีหมาก มีแต่ใบซื่อๆ จั่งเว้าคำแซ่งใส่กกฮั้นว่า “แต่นี้ไปเฮาบ่ให้เกิดหมากอีกจักเทื่อเด้อ” หว่างฮั้นพอดี กกหมากเดื่อฮั้นกะเหี่ยวแห้งไปกับหม่องເມື່ອ​ທອດ​ພຣະ­ເນດ​ເຫັນ​ຕົ້ນ​ເດື່ອ​ເທດ​ຕົ້ນ​ໜຶ່ງ​ຢູ່​ແຄມ​ທາງ ພຣະ­ອົງ​ກໍ​ສະ­ເດັດ​ເຂົ້າ­ໄປ​ໃກ້ ເມື່ອ​ຊົງ​ເຫັນ​ບໍ່­ມີ​ໝາກ ມີ​ແຕ່​ໃບ​ເທົ່າ​ນັ້ນ ພຣະ­ອົງ​ຈິ່ງ​ຊົງ​ກ່າວ​ແກ່​ຕົ້ນ​ນັ້ນ​ວ່າ, “ມຶງ​ຢ່າ​ໄດ້​ເກີດ​ໝາກ​ຕໍ່­ໄປ​ຈັກ­ເທື່ອ” ໃນ​ທັນ­ໃດ​ນັ້ນ​ຕົ້ນ​ເດື່ອ​ກໍ​ຫ່ຽວ­ແຫ້ງ​ລົງ.ແລ້ວ​ບັດ​ເພິ່ນ​ຫລຽວ​ເຫັນ​ກົກ​ໝາກ­ເດື່ອ​ກົກ​ໜຶ່ງ​ຢູ່​ຕາມ​ຮິມ​ທາງ ເພິ່ນ​ກໍ​ຍ່າງ​ເຂົ້າ­ໄປ​ໃກ້​ກໍ​ເຫັນ​ກົກ​ນັ້ນ​ບໍ່​ມີ​ໝາກ ມີ​ແຕ່​ໃບ​ຊື່​ໆ ຈັ່ງ​ເວົ້າ​ຄຳ­ແຊ່ງ​ໃສ່​ກົກ​ນັ້ນ​ວ່າ “ແຕ່​ນີ້​ໄປ​ເຮົາ​ບໍ່​ໃຫ້​ເກີດ​ໝາກ​ອີກ​ຈັກ­ເທື່ອ​ເດີ້” ຫວ່າງ­ນັ້ນ​ພໍ­ດີ ກົກ​ໝາກ­ເດື່ອ​ນັ້ນ​ກໍ​ຫ່ຽວ­ແຫ້ງ​ໄປ​ກັບ​ໝ້ອງSeeing a fig tree by the road, He went up to it but found nothing on it except leaves. “May you never bear fruit again!” He said. And immediately the tree withered.
20แล้วบัดพวกลูกศิษย์ได้เห็นแนวฮั้น กะแปลกใจเป็นตางึด เว้ากันว่า “เป็นจั่งใดหนอ กกหมากเดื่อจั่งเหี่ยวแห้งไปไวขนาดนี้”ເມື່ອ​ພວກ​ສາ­ວົກ​ເຫັນ​ດັ່ງ­ນັ້ນ​ກໍ​ປະ­ຫລາດ​ໃຈ ເວົ້າ​ກັນ​ວ່າ, “ເປັນ​ຢ່າງ­ໃດ​ໜໍ ຕົ້ນ​ເດື່ອ​ນັ້ນ​ຈິ່ງ​ຫ່ຽວ­ແຫ້ງ​ໄປ​ໃນ​ທັນທີ.”ແລ້ວ​ບັດ​ພວກ​ລູກ­ສິດ​ໄດ້​ເຫັນ​ແນວ​ນັ້ນ ກໍ​ແປກ­ໃຈ​ເປັນ­ຕາ­ງຶດ ເວົ້າ​ກັນ​ວ່າ “ເປັນ​ຈັ່ງ​ໃດ​ໜໍ ກົກ​ໝາກ­ເດື່ອ​ຈັ່ງ​ຫ່ຽວ­ແຫ້ງ​ໄປ​ໄວ​ຂະ­ໜາດ​ນີ້”When the disciples saw this, they marveled and asked, “How did the fig tree wither so quickly?”
21ส่วนพระเยซูตอบเขาว่า “เฮาสิบอกความจริงให้พวกเจ้าโลด ว่า คั่นเจ้ามีความเซื่อโดยบ่ได้สงสัย เจ้าสิเฮ็ดได้คือที่เฮาได้เฮ็ดกับกกหมากเดื่อนี้ แต่หลายกว่าฮั้น เถิงแม้นเจ้าสิสั่งภูเขานี้ว่า ‘ให้ออกไปลงทะเลซะ’ แล้วมันสิเป็นไปตามที่สั่งฮั้นພຣະ­ເຢ­ຊູ​ຊົງ​ກ່າວ​ກັບ​ເຂົາ​ວ່າ, “ເຮົາ​ບອກ​ພວກ​ທ່ານ​ຕາມ​ຄວາມ­ຈິງ​ວ່າ ຖ້າ​ພວກ​ທ່ານ​ຫາກ​ມີ​ຄວາມ­ເຊື່ອ​ແລະ​ບໍ່​ສົງ­ໄສ ທ່ານ​ຈະ​ເຮັດ​ໄດ້​ຢ່າງ​ທີ່​ເຮົາ​ໄດ້​ເຮັດ​ແກ່​ຕົ້ນ​ເດື່ອ​ນີ້ ແລະ​ບໍ່​ພຽງ​ເທົ່າ​ນັ້ນ ແຕ່­ວ່າ​ທ່ານ​ຈະ​ບອກ​ພູ​ນີ້​ວ່າ ຈົ່ງ​ຍ້າຍ​ໄປ​ຕົກ­ລົງ​ນ້ຳ​ທະ­ເລ​ເສຍ ກໍ​ຈະ​ເປັນ​ໄປ​ດັ່ງນັ້ນ.ສ່ວນ​ພຣະ­ເຢ­ຊູ​ຕອບ​ເຂົາ​ວ່າ “ເຮົາ​ຊິ­ບອກ​ຄວາມ­ຈິງ​ໃຫ້​ພວກ​ເຈົ້າ​ໂລດ ວ່າ ຄັ່ນ​ເຈົ້າ​ມີ​ຄວາມ­ເຊື່ອ​ໂດຍ​ບໍ່​ໄດ້​ສົງ­ໄສ ເຈົ້າ​ຊິ​ເຮັດ​ໄດ້​ຄື​ທີ່​ເຮົາ​ໄດ້​ເຮັດ​ກັບ​ກົກ​ໝາກ­ເດື່ອ​ນີ້ ແຕ່​ຫລາຍ­ກວ່າ​ນັ້ນ ເຖິງ​ແມ່ນ​ເຈົ້າ​ຊິ​ສັ່ງ​ພູ­ເຂົາ​ນີ້​ວ່າ ‘ໃຫ້​ອອກ​ໄປ​ລົງ​ທະ­ເລ​ຊະ’ ແລ້ວ​ມັນ​ຊິ​ເປັນ​ໄປ​ຕາມ​ທີ່​ສັ່ງ​ນັ້ນ“Truly I tell you,” Jesus replied, “if you have faith and do not doubt, not only will you do what was done to the fig tree, but even if you say to this mountain, ‘Be lifted up and thrown into the sea,’ it will happen.
22แล้วเมิ้ดคู่อันคู่แนวที่เจ้าอธิษฐานขอนำพระเจ้าด้วยความเซื่อวางใจ เจ้ากะสิได้”ສິ່ງ​ສາ­ລະ­ພັດ​ທີ່​ພວກ​ທ່ານ​ທູນ​ຂໍ​ໃນ​ການ​ອ້ອນ­ວອນ ຖ້າ​ມີ​ຄວາມ­ເຊື່ອ​ທ່ານ​ກໍ​ຈະ​ໄດ້​ສິ່ງ​ນັ້ນ.”ແລ້ວ​ໝົດ­ຄູ່​ອັນ​ຄູ່​ແນວ​ທີ່​ເຈົ້າ​ອະ­ທິ­ຖານ​ຂໍ​ນຳ​ພຣະ­ເຈົ້າ​ດ້ວຍ​ຄວາມ­ເຊື່ອ​ວາງ­ໃຈ ເຈົ້າ​ກໍ​ຊິ​ໄດ້”If you believe, you will receive whatever you ask in prayer.”
ບັນຫາເລື່ອງສິດອຳນາດຂອງພຣະເຢຊູ
(ມຣກ 11:27-33; ລກ 20:1-8)
23บัดพระเยซูเข้าไปในพระวิหารในยามที่เพิ่นพวมสอนอยู่ พวกหัวหน้าผู้นำเครื่องถวาย กับพวกผู้หลักผู้ใหญ่ของผู้คนทั้งหลายมาหาเพิ่นถามว่า “เจ้ามีสิทธิมาแต่ใสที่สิเฮ็ดแนวนี้ ใผให้สิทธินี้กับเจ้า”ເມື່ອ​ພຣະ­ອົງ​ສະ­ເດັດ​ເຂົ້າ­ໄປ​ໃນ​ບໍ­ລິ­ເວນ​ພຣະ­ວິ­ຫານ ໃນ​ເວ­ລາ​ທີ່​ຊົງ​ສັ່ງ­ສອນ​ຢູ່ນັ້ນ​ພວກ​ປະ­ໂລ­ຫິດ​ຕົນ​ໃຫຍ່​ແລະ​ພວກ​ເຖົ້າ​ແກ່​ແຫ່ງ​ພົນ­ລະ­ເມືອງ​ໄດ້​ມາ​ທູນ​ຖາມ​ພຣະ­ອົງ​ວ່າ “ເຈົ້າ​ມີ​ສິດ​ອັນ­ໃດ​ຈຶ່ງ​ໄດ້​ເຮັດ­ການ​ເຫລົ່າ​ນີ້ ໃຜ​ໃຫ້​ສິດ​ນີ້​ແກ່​ເຈົ້າ.”ບັດ​ພຣະ­ເຢ­ຊູ​ເຂົ້າ­ໄປ​ໃນ​ພຣະ­ວິ­ຫານ​ໃນ​ຍາມ​ທີ່​ເພິ່ນ​ພວມ​ສອນ​ຢູ່ ພວກ​ຫົວ­ໜ້າ­ປະ­ໂລ­ຫິດ ກັບ​ພວກ​ຜູ້­ຫລັກ­ຜູ້­ໃຫຍ່​ຂອງ​ຜູ້​ຄົນ​ທັງ­ຫລາຍ​ມາ​ຫາ​ເພິ່ນ​ຖາມ­ວ່າ “ເຈົ້າ​ມີ​ສິດ­ທິ​ມາ​ແຕ່​ໃສ​ທີ່​ຊິ​ເຮັດ​ແນວ​ນີ້ ໃຜ​ໃຫ້​ສິດ­ທິ​ນີ້​ກັບ​ເຈົ້າ”When Jesus returned to the temple courts and began to teach, the chief priests and elders of the people came up to Him. “By what authority are You doing these things?” they asked. “And who gave You this authority?”
24พระเยซูตอบเขาว่า “เฮาสิถามพวกเจ้าสักข้อหนึ่งนำ แล้วคั่นพวกเจ้าบอกเฮาได้ เฮาสิบอกพวกเจ้าคือกันว่าเฮาเฮ็ดการนี้โดยสิทธิอันใดພຣະ­ເຢ­ຊູ​ຊົງ​ຕອບ​ເຂົາ​ວ່າ, “ຝ່າຍ​ເຮົາ​ຈະ​ຖາມ​ພວກ​ທ່ານ​ຈັກ​ຂໍ້​ໜຶ່ງ​ເໝືອນ​ກັນ ຖ້າ​ທ່ານ​ຕອບ​ໄດ້​ຝ່າຍ​ເຮົາ​ຈະ​ບອກ​ພວກ​ທ່ານ​ວ່າ ເຮົາ​ເຮັດ­ການ​ນີ້​ດ້ວຍ​ສິດ​ອັນໃດ.ພຣະ­ເຢ­ຊູ​ຕອບ​ເຂົາ​ວ່າ “ເຮົາ​ຊິ​ຖາມ​ພວກ​ເຈົ້າ​ສັກ​ຂໍ້​ໜຶ່ງ​ນຳ ແລ້ວ​ຄັ່ນ​ພວກ​ເຈົ້າ​ບອກ​ເຮົາ​ໄດ້ ເຮົາ​ຊິ­ບອກ​ພວກ​ເຈົ້າ​ຄື​ກັນ​ວ່າ​ເຮົາ​ເຮັດ​ການ​ນີ້​ໂດຍ​ສິດ­ທິ​ອັນ​ໃດ“I will also ask you one question,” Jesus replied, “and if you answer Me, I will tell you by what authority I am doing these things.
25คือพิธีจุ่มน้ำของโยฮันฮั้นได้มาแต่ใส มาจากสวรรค์หรือจากคนซื่อๆ” เขาได้ปรึกษากันว่า “คั่นเฮาสิว่า ‘มาจากสวรรค์’ เขาสิโต้ตอบเฮาว่า ‘เป็นหยังพวกเจ้าจั่งบ่เซื่อโยฮันสั่น’ຄື​ບັບ­ຕິ­ສະ­ມາ​ຂອງ​ໂຢ­ຮັນ​ນັ້ນ​ມາ​ຈາກ​ໃສ ມາ​ຈາກ​ສະ­ຫວັນ​ຫລື​ຈາກ​ມະ­ນຸດ” ເຂົາ​ໄດ້​ປຶກ­ສາ​ກັນ​ວ່າ, “ຖ້າ​ເຮົາ​ຈະ​ຕອບ​ວ່າ ‘ມາ​ຈາກ​ສະ­ຫວັນ’ ມັນ​ຄົງ​ຈະ​ຖາມ​ເຮົາ​ວ່າ ‘ດ້ວຍ​ເຫດ​ໃດ​ພວກ​ທ່ານ​ຈິ່ງ​ບໍ່​ເຊື່ອ​ໂຢຮັນ.’ຄື​ພິ­ທີ­ຈຸ່ມ­ນ້ຳ​ຂອງ​ໂຢ­ຮັນ​ນັ້ນ​ໄດ້​ມາ​ແຕ່​ໃສ ມາ​ຈາກ​ສະ­ຫວັນ​ຫລື​ຈາກ​ຄົນ​ຊື່​ໆ” ເຂົາ​ໄດ້​ປຶກ­ສາ​ກັນ​ວ່າ “ຄັ່ນ​ເຮົາ​ຊິ​ວ່າ ‘ມາ​ຈາກ​ສະ­ຫວັນ’ ເຂົາ​ຊິ​ໂຕ້­ຕອບ​ເຮົາ​ວ່າ ‘ເປັນ​ຫຍັງ​ພວກ​ເຈົ້າ​ຈັ່ງ​ບໍ່​ເຊື່ອ​ໂຢ­ຮັນ​ສັ່ນ’What was the source of John’s baptism? Was it from heaven or from men?” They deliberated among themselves and said, “If we say, ‘From heaven,’ He will ask, ‘Why then did you not believe him?’
26แต่คั่นเฮาสิว่า ‘มาจากคน’ พวกเฮากะหย้านพวกคนทั้งหลาย ย้อนเขาถือกันว่า โยฮันเป็นผู้เป็นปากเป็นเสียงของพระเจ้า”ແຕ່​ຖ້າ​ເຮົາ​ຈະ​ວ່າ ‘ມາ​ຈາກ​ມະ­ນຸດ’ ກໍ​ຢ້ານ​ປະ­ຊາ­ຊົນ ເພາະ​ປະ­ຊາ­ຊົນ​ທັງ­ປວງ​ຖື​ວ່າ​ໂຢ­ຮັນ​ເປັນ​ຜູ້ປະກາດພຣະທຳ.”ແຕ່​ຄັ່ນ​ເຮົາ​ຊິ​ວ່າ ‘ມາ​ຈາກ​ຄົນ’ ພວກ​ເຮົາ​ກໍ​ຢ້ານ​ພວກ​ຄົນ​ທັງ­ຫລາຍ ຍ້ອນ​ເຂົາ​ຖື​ກັນ​ວ່າ ໂຢ­ຮັນ​ເປັນ​ຜູ້­ເປັນ­ປາກ­ເປັນ­ສຽງ​ຂອງ​ພຣະ­ເຈົ້າ”But if we say, ‘From men,’ we are afraid of the crowd, for they all regard John as a prophet.”
27เขาจั่งตอบพระเยซูว่า “พวกเฮาบอกบ่ได้” เพิ่นจั่งบอกเขาว่า “คั่นบ่ซั้น เฮาสิบ่ได้บอกพวกเจ้าคือกัน ว่าเฮาเฮ็ดการนี้โดยสิทธิอันใดເຂົາ​ຈິ່ງ​ທູນ​ຕອບ​ພຣະ­ເຢ­ຊູ​ວ່າ, “ພວກ­ເຮົາ​ບໍ່​ຮູ້” ພຣະ­ອົງ​ຈິ່ງ​ຊົງ​ບອກ​ເຂົາ​ວ່າ, “ຝ່າຍ​ເຮົາ​ຈະ​ບໍ່​ບອກ​ພວກ​ທ່ານ​ເໝືອນ​ກັນ​ວ່າ ເຮົາ​ເຮັດ­ການ​ນີ້​ດ້ວຍ​ສິດ​ອັນໃດ.”ເຂົາ​ຈັ່ງ​ຕອບ​ພຣະ­ເຢ­ຊູ​ວ່າ “ພວກ​ເຮົາ​ບອກ​ບໍ່​ໄດ້” ເພິ່ນ​ຈັ່ງ​ບອກ​ເຂົາ​ວ່າ “ຄັ່ນ​ບໍ່​ຊັ້ນ ເຮົາ​ຊິ​ບໍ່​ໄດ້​ບອກ​ພວກ​ເຈົ້າ​ຄື​ກັນ ວ່າ​ເຮົາ​ເຮັດ​ການ​ນີ້​ໂດຍ​ສິດ­ທິ​ອັນ​ໃດSo they answered, “We do not know.” And Jesus replied, “Neither will I tell you by what authority I am doing these things.”
ຄຳອຸປະມາເລື່ອງລູກຊາຍສອງຄົນ
28แต่พวกเจ้าคึดเห็นจั่งใด คือมีซายผู้หนึ่งมีลูกซายสองคน พ่อไปหาลูกคนกกบอกว่า ‘ลูกเอ้ย มื้อนี้พ่อให้ไปเฮ็ดงานในสวนองุ่นของพ่อเด้อ’“ແຕ່​ທ່ານ​ທັງ­ຫລາຍ​ຄຶດ​ເຫັນ​ຢ່າງ­ໃດ ຜູ້​ໜຶ່ງ​ມີ​ລູກ­ຊາຍ​ສອງ​ຄົນ ພໍ່​ໄປ​ຫາ​ລູກ­ກົກ​ບອກ​ວ່າ ‘ລູກ​ເອີຍ, ຈົ່ງ​ໄປ​ເຮັດ­ວຽກ​ໃນ​ສວນ­ອະ­ງຸ່ນ​ມື້­ນີ້​ເນີ.’ແຕ່​ພວກ​ເຈົ້າ​ຄຶດ​ເຫັນ​ຈັ່ງ​ໃດ ຄື​ມີ​ຜູ້­ຊາຍ​ຜູ້​ໜຶ່ງ​ມີ​ລູກ­ຊາຍ​ສອງ​ຄົນ ພໍ່​ໄປ​ຫາ​ລູກ​ຄົນ​ກົກ​ບອກ­ວ່າ ‘ລູກ​ເອີຍ ມື້­ນີ້​ພໍ່​ໃຫ້​ໄປ​ເຮັດ­ງານ​ໃນ​ສວນ­ອະ­ງຸ່ນ​ຂອງ​ພໍ່​ເດີ້’“But what do you think? There was a man who had two sons. He went to the first one and said, ‘Son, go and work today in the vineyard.’
29ลูกคนฮั้นตอบว่า ‘ข้อยบ่ไปดอก’ แต่อยู่มากะกลับใจ แล้วได้ออกไปเฮ็ดລູກ​ຜູ້­ນັ້ນ​ຕອບ​ວ່າ ‘ບໍ່​ໄປ’ ພາຍ​ລຸນ​ມາ​ໄດ້​ປ່ຽນ​ໃຈ​ແລ້ວ​ກໍ​ໄປ.ລູກ​ຄົນ​ນັ້ນ​ຕອບ​ວ່າ ‘ຂ້ອຍ​ບໍ່​ໄປ​ດອກ’ ແຕ່​ຢູ່​ມາ​ກໍ​ກັບ­ໃຈ ແລ້ວ​ໄດ້​ອອກ​ໄປ​ເຮັດ‘I will not,’ he replied. But later he changed his mind and went.
30แล้วพ่อจั่งไปหาลูกคนที่สองจั่งเว้าแนวเดียวกัน ลูกฮั้นตอบว่า ‘ข้อยสิออกไป’ แต่เขาบ่ได้ไปພໍ່​ຈິ່ງ​ໄປ​ຫາ​ລູກ​ຜູ້​ທີ່​ສອງ​ເວົ້າ​ຢ່າງ​ດຽວ​ກັນ ລູກ​ຜູ້​ນີ້​ຕອບ​ວ່າ ‘ຂ້າ­ນ້ອຍ​ຈະ​ໄປ’ ແຕ່​ບໍ່​ໄປ.ແລ້ວ​ພໍ່​ຈັ່ງ​ໄປ​ຫາ​ລູກ​ຄົນ­ທີ່​ສອງ​ຈັ່ງ​ເວົ້າ​ແນວ​ດຽວ​ກັນ ລູກ​ນັ້ນ​ຕອບ​ວ່າ ‘ຂ້ອຍ​ຊິ​ອອກ​ໄປ’ ແຕ່​ເຂົາ​ບໍ່​ໄດ້​ໄປThen the man went to the second son and told him the same thing. ‘I will, sir,’ he said. But he did not go.
31ในลูกสองคนนี้ คนใดเป็นผู้เฮ็ดตามความประสงค์ของพ่อ” เขาตอบเพิ่นว่า “ลูกกก” พระเยซูตอบเขาว่า “เฮาสิบอกความจริงให้พวกเจ้าโลด ว่า พวกเก็บภาษีกับแม่ญิงขายโตสิเข้าไปในแผ่นดินของพระเจ้าก่อนพวกเจ้าซ้ำໃນ​ລູກ­ຊາຍ​ສອງ​ຄົນ​ນີ້​ແມ່ນ​ຜູ້­ໃດ​ເຮັດ​ຕາມ­ໃຈ​ຂອງ​ພໍ່” ເຂົາ​ທູນ​ຕອບ​ວ່າ, “ແມ່ນ​ລູກ­ກົກ​ນັ້ນ” ພຣະ­ເຢ­ຊູ​ຊົງ​ກ່າວ​ກັບ​ເຂົາ​ວ່າ, “ເຮົາ​ບອກ​ພວກ​ທ່ານ​ຕາມ​ຄວາມ­ຈິງ​ວ່າ ພວກ­ເກັບ­ພາ­ສີ​ແລະ​ຍິງ​ແມ່­ຈ້າງ​ກໍ​ກຳ­ລັງ​ເຂົ້າ​ໃນ​ລາ­ຊະ​ແຜ່ນ­ດິນ​ຂອງ​ພຣະ­ເຈົ້າ​ກ່ອນ​ພວກ​ທ່ານ.ໃນ​ລູກ​ສອງ​ຄົນ​ນີ້ ຄົນ​ໃດ​ເປັນ​ຜູ້​ເຮັດ​ຕາມ​ຄວາມ​ປະ­ສົງ​ຂອງ​ພໍ່” ເຂົາ​ຕອບ​ເພິ່ນ​ວ່າ “ລູກ​ກົກ” ພຣະ­ເຢ­ຊູ​ຕອບ​ເຂົາ​ວ່າ “ເຮົາ​ຊິ­ບອກ​ຄວາມ­ຈິງ​ໃຫ້​ພວກ​ເຈົ້າ​ໂລດ ວ່າ ພວກ­ເກັບ­ພາ­ສີ​ກັບ​ແມ່­ຍິງ​ຂາຍ​ໂຕ​ຊິ​ເຂົ້າ­ໄປ​ໃນ​ລາ­ຊະ­ອາ­ນາ­ຈັກ­ຂອງ­ພຣະ­ເຈົ້າ​ກ່ອນ​ພວກ​ເຈົ້າ​ຊ້ຳWhich of the two did the will of his father?” “The first,” they answered. Jesus said to them, “Truly I tell you, the tax collectors and prostitutes are entering the kingdom of God before you.
32คือจั่งว่า โยฮันฮั้นได้มาหาพวกเจ้าในทางความเที่ยงธรรม แล้วพวกเจ้าบ่ยอมเซื่อลาว แต่พวกเก็บภาษีกับพวกแม่ญิงขายโตฮั้น เขาได้เซื่อลาว แต่ฝ่ายพวกเจ้าหนิ เถิงแม้นได้เห็นแล้ว หลังได้เห็นกะบ่ได้กลับใจเซื่อลาวເພາະ­ວ່າ​ໂຢ­ຮັນ​ໄດ້​ມາ​ຫາ​ພວກ​ທ່ານ​ສອນ​ທາງ​ສິນ​ທຳ ແຕ່​ພວກ​ທ່ານ​ບໍ່­ໄດ້​ເຊື່ອ ສ່ວນ​ພວກ­ເກັບ­ພາ­ສີ​ແລະ​ຍິງ​ແມ່­ຈ້າງ​ໄດ້​ເຊື່ອ​ເພິ່ນ ຝ່າຍ​ພວກ​ທ່ານ, ເຖິງ​ແມ່ນ​ໄດ້​ເຫັນ​ດັ່ງ​ນັ້ນ­ແລ້ວ ພາຍ­ຫລັງ​ກໍ​ບໍ່­ໄດ້​ຫລົບ​ໃຈ​ເຊື່ອ​ເພິ່ນ.”ຄື­ກັນ­ກັບ​ວ່າ ໂຢ­ຮັນ​ນັ້ນ​ໄດ້​ມາ​ຫາ​ພວກ​ເຈົ້າ​ໃນ​ທາງ​ຄວາມ­ທ່ຽງ­ທຳ ແລ້ວ​ພວກ​ເຈົ້າ​ບໍ່­ຍອມ​ເຊື່ອ​ລາວ ແຕ່​ພວກ­ເກັບ­ພາ­ສີ​ກັບ​ພວກ​ແມ່­ຍິງ​ຂາຍ​ໂຕ­ນັ້ນ ເຂົາ​ໄດ້​ເຊື່ອ​ລາວ ແຕ່​ຝ່າຍ​ພວກ​ເຈົ້າ​ນີ້ ເຖິງ​ແມ່ນ​ໄດ້​ເຫັນ​ແລ້ວ ຫລັງ​ໄດ້​ເຫັນ​ກໍ​ບໍ່​ໄດ້​ກັບ­ໃຈ​ເຊື່ອ​ລາວFor John came to you in a righteous way and you did not believe him, but the tax collectors and prostitutes did. And even after you saw this, you did not repent and believe him.
ຄຳອຸປະມາເລື່ອງສວນອະງຸ່ນແລະຄົນເຊົ່າ
(ມຣກ 11:1-12; ລກ 20:9-19)
33ให้ฟังคำเปรียบเทียบอีกว่า ยังมีเจ้าของบ้านผู้หนึ่งได้เฮ็ดสวนองุ่น แล้วได้ล้อมรั้วกกไม้ไว้รอบ แล้วได้ขุดหลุมย่ำองุ่นไว้ในสวนนำ กับสร้างหอยามเฝ้า เฮ็ดแล้วกะให้พวกซาวสวนเช่า แล้วลาวได้เดินทางออกไปอยู่เมืองไกลๆ“ຈົ່ງ​ຟັງ​ຄຳ​ອຸ­ປະ­ມາ​ເລື່ອງ​ໜຶ່ງ​ອີກ ຄື​ມີ​ພໍ່​ເຮືອນ​ຜູ້​ໜຶ່ງ​ໄດ້​ເຮັດ​ສວນ­ອະ­ງຸ່ນ ແລ້ວ​ອ້ອມ​ຮົ້ວ​ໄວ້ ເພິ່ນ​ໄດ້​ສະ­ກັດ​ອ່າງ​ຢຽບ​ໝາກ​ອະ­ງຸ່ນ​ເອົາ​ນ້ຳ ແລະ​ສ້າງ​ຫໍ​ເຝົ້າ​ໃຫ້​ຊາວ​ສວນ​ເຊົ່າ ແລ້ວ​ຕົນ​ກໍ​ອອກ​ໄປ​ຕ່າງປະເທດ.ໃຫ້​ຟັງ​ຄຳ­ປຽບ­ທຽບ​ອີກ­ວ່າ ຍັງ­ມີ​ເຈົ້າ­ຂອງ­ບ້ານ​ຜູ້​ໜຶ່ງ​ໄດ້​ເຮັດ​ສວນ­ອະ­ງຸ່ນ ແລ້ວ​ໄດ້​ລ້ອມ​ຮົ້ວ​ກົກ­ໄມ້​ໄວ້​ອ້ອມ ແລ້ວ​ໄດ້​ຂູດ​ຫລຸມ­ຢ່ຳ­ອະ­ງຸ່ນ​ໄວ້​ໃນ​ສວນ​ນຳ ກັບ​ສ້າງ​ຫໍ​ຍາມ​ເຝົ້າ ເຮັດ​ແລ້ວ​ກໍ​ໃຫ້​ພວກ​ຊາວ​ສວນ​ເຊົ່າ ແລ້ວ​ລາວ​ໄດ້​ເດິນ­ທາງ​ອອກ​ໄປ​ຢູ່​ເມືອງ​ໄກ​ໆListen to another parable: There was a landowner who planted a vineyard. He put a wall around it, dug a winepress in it, and built a tower. Then he rented it out to some tenants and went away on a journey.
34บัดยามเก็บผลองุ่นใกล้สิมาฮอดแล้ว เจ้าของสวนจั่งใซ้พวกผู้ฮับใซ้ไปหาคนเซ่าสวน เพื่อสิได้ฮับผลองุ่นส่วนที่เป็นของลาวຄັນ​ເຖິງ​ລະ­ດູ​ໝາກ​ອະ­ງຸ່ນ​ເພິ່ນ​ຈິ່ງ​ໃຊ້​ຂ້ອຍ​ໃຊ້​ແຫ່ງ​ຕົນ​ມາ​ຫາ​ພວກ​ເຊົ່າ​ສວນ​ນັ້ນ ເພື່ອ­ຈະ​ຮັບ​ຜົນ​ຂອງຕົນ.ບັດ​ຍາມ​ເກັບ​ຜົນ​ອະ­ງຸ່ນ​ໃກ້​ຊິ​ມາ​ຮອດ​ແລ້ວ ເຈົ້າ​ຂອງ​ສວນ​ຈັ່ງ​ໃຊ້​ພວກ​ຜູ້​ຮັບ­ໃຊ້​ໄປ​ຫາ​ຄົນ­ເຊົ່າ­ສວນ ເພື່ອ­ຊິ​ໄດ້­ຮັບ​ຜົນ​ອະ­ງຸ່ນ​ສ່ວນ​ທີ່​ເປັນ​ຂອງ​ລາວWhen the harvest time drew near, he sent his servants to the tenants to collect his share of the fruit.
35แล้วคนเซ่าสวนฮั้นจับพวกผู้ฮับใซ้ที่เจ้าของสวนส่งมา เฆี่ยนตีคนหนึ่ง กับฆ่าคนหนึ่ง แล้วเอาหินขว้างให้ตายอีกคนหนึ่งແຕ່​ຝ່າຍ​ຄົນ­ເຊົ່າ­ສວນ​ນັ້ນ​ໄດ້​ຈັບ​ຂ້ອຍ​ໃຊ້​ຂອງ​ເພິ່ນ ຂ້ຽນ​ຕີ​ຜູ້​ໜຶ່ງ, ຂ້າ​ເສຍ​ຜູ້​ໜຶ່ງ, ແລະ​ເອົາ​ຫີນ​ຄວ່າງ​ໃສ່​ຜູ້​ໜຶ່ງ.ແລ້ວ​ຄົນ­ເຊົ່າ­ສວນ​ນັ້ນ​ຈັບ​ພວກ​ຜູ້​ຮັບ­ໃຊ້​ທີ່​ເຈົ້າ​ຂອງ​ສວນ​ສົ່ງ​ມາ ຄ້ຽນ­ຕີ​ຄົນ​ໜຶ່ງ ກັບ​ຂ້າ​ຄົນ​ໜຶ່ງ ແລ້ວ​ເອົາ​ຫີນ​ຂວ້າງ​ໃຫ້​ຕາຍ​ອີກ​ຄົນ​ໜຶ່ງBut the tenants seized his servants. They beat one, killed another, and stoned a third.
36แล้วอีกเทื่อหนึ่งเจ้าของสวนกะใซ้ผู้ฮับใซ้คนอื่นๆ ของลาว ไปหลายกว่าแต่ก่อน แต่พวกคนที่เซ่าสวนของลาวฮั้น กะได้เฮ็ดใส่เขาคือเก่าເຈົ້າ​ຂອງ​ສວນ​ໄດ້​ໃຊ້​ຂ້ອຍ​ໃຊ້​ອີກ​ຫລາຍ­ກວ່າ​ເທື່ອ​ກ່ອນ ແຕ່​ຊາວ​ສວນ​ໄດ້​ເຮັດ​ແກ່​ເຂົາ​ຢ່າງ​ດຽວ​ກັນ.ແລ້ວ​ອີກ​ເທື່ອ​ໜຶ່ງ​ເຈົ້າ​ຂອງ​ສວນ​ກໍ​ໃຊ້​ຜູ້​ຮັບ­ໃຊ້​ຄົນ­ອື່ນໆ ຂອງ​ລາວ ໄປ​ຫລາຍ­ກວ່າ​ແຕ່­ກ່ອນ ແຕ່​ພວກ​ຄົນ­ທີ່​ເຊົ່າ​ສວນ​ຂອງ​ລາວ​ນັ້ນ ກໍ­ໄດ້​ເຮັດ​ໃສ່​ເຂົາ​ຄື​ເກົ່າAgain, he sent other servants, more than the first group. But the tenants did the same to them.
37แต่เทื่อสุดท้าย ลาวจั่งใซ้ลูกซายของลาวไปหา แล้วนึกในใจว่า ‘พวกเขาคือสิเคารพลูกซายของเฮาอยู่ดอก’ພາຍ­ຫລັງ​ນັ້ນ​ເຈົ້າ​ຂອງ​ສວນ​ໄດ້​ໃຊ້​ລູກ­ຊາຍ​ຂອງ­ຕົນ​ມາ ໂດຍ​ຄຶດ​ວ່າ ‘ເຂົາ​ຄົງ​ຈະ​ນັບ­ຖື​ລູກ​ຂອງ​ກູ,’ແຕ່​ເທື່ອ​ສຸດ­ທ້າຍ ລາວ​ຈັ່ງ​ໃຊ້​ລູກ­ຊາຍ​ຂອງ​ລາວ​ໄປ​ຫາ ແລ້ວ​ນຶກ​ໃນ​ໃຈ​ວ່າ ‘ພວກ­ເຂົາ​ຄື​ຊິ​ເຄົາ­ລົບ​ລູກ­ຊາຍ​ຂອງ​ເຮົາ​ຢູ່​ດອກ’Finally, he sent his son to them. ‘They will respect my son,’ he said.
38แต่บัดพวกคนเซ่าสวนเห็นลูกซายเจ้าของสวนมา กะเว้ากันว่า ‘คนนี้ล่ะเป็นผู้ฮับมรดก มาเถอะ เฮาสิฆ่าเขาสิเป็นหยัง แล้วเฮาสิยึดเอามรดกของเขาซะ’ແຕ່​ເມື່ອ​ພວກ​ເຊົ່າ​ສວນ​ເຫັນ​ລູກ­ຊາຍ​ຂອງ​ເພິ່ນ​ມາ​ກໍ​ເວົ້າ​ກັນ​ວ່າ ‘ຜູ້​ນີ້­ແຫລະ, ເປັນ​ເຈົ້າ​ມໍ­ລະ­ດົກ​ພວກ­ເຮົາ​ຈົ່ງ​ຂ້າ​ມັນ​ເສຍ ແລ້ວ​ຍຶດ​ເອົາ​ມໍ­ລະ­ດົກ​ຂອງ​ມັນ.’ແຕ່​ບັດ​ພວກ​ຄົນ­ເຊົ່າ­ສວນ​ເຫັນ​ລູກ­ຊາຍ​ເຈົ້າ​ຂອງ​ສວນ​ມາ ກໍ​ເວົ້າ​ກັນ​ວ່າ ‘ຄົນ​ນີ້​ເນາະ​ເປັນ​ຜູ້​ຮັບ​ມໍ­ລະ­ດົກ ມາ​ເຖິ ເຮົາ​ຊິ​ຂ້າ​ເຂົາ​ຊິ​ເປັນ​ຫຍັງ ແລ້ວ​ເຮົາ​ຊິ​ຖື­ເອົາ​ເອົາ​ມໍ­ລະ­ດົກ​ຂອງ​ເຂົາ​ຊະ’But when the tenants saw the son, they said to one another, ‘This is the heir. Come, let us kill him and take his inheritance.’
39แล้วพวกเขาจั่งพากันจับเอาลูกซายผู้ฮั้น ลากออกไปนอกสวนองุ่นแล้วฆ่าถิ้มເຂົາ​ຈິ່ງ​ພາ­ກັນ​ຈັບ​ເອົາ​ລູກ​ນັ້ນ​ຖິ້ມ​ອອກ​ນອກ​ສວນ​ແລ້ວ​ຂ້າ​ເສຍ.ແລ້ວ​ພວກ­ເຂົາ​ຈັ່ງ​ພາ­ກັນ​ຈັບ​ເອົາ​ລູກ­ຊາຍ​ຜູ້­ນັ້ນ ລາກ​ອອກ​ໄປ​ນອກ​ສວນ­ອະ­ງຸ່ນ​ແລ້ວ​ຂ້າ​ຖິ້ມSo they seized him and threw him out of the vineyard and killed him.
40จั่งซั้น บัดเจ้าของสวนองุ่นมา ลาวสิเฮ็ดอีหยังกับคนเซ่าสวนพวกฮั้น”ເຫດ​ສັນ­ນັ້ນ​ເມື່ອ​ເຈົ້າ​ຂອງ​ສວນ​ມາ ທ່ານ​ຈະ​ເຮັດ​ຢ່າງ­ໃດ​ແກ່​ຄົນ­ເຊົ່າ­ສວນ​ເຫລົ່ານັ້ນ.”ຈັ່ງ­ຊັ້ນ ບັດ​ເຈົ້າ​ຂອງ​ສວນ­ອະ­ງຸ່ນ​ມາ ລາວ​ຊິ​ເຮັດ​ອີ­ຫຍັງ​ກັບ​ຄົນ­ເຊົ່າ­ສວນ​ພວກ​ນັ້ນ”Therefore, when the owner of the vineyard returns, what will he do to those tenants?”
41บัดนี้ พวกเขาที่ฟังพระเยซู ได้ตอบเพิ่นว่า “เขาสิทำลายล้างคนซั่วพวกฮั้นอย่างแสนสาหัส กับสิให้คนอื่นๆ เซ่าสวนองุ่นของลาวฮั้น คือสิหาผู้ที่สิแบ่งผลของสวนองุ่นกับลาวให้ถืกต้องตามฤดูกาล”ເຂົາ​ທູນ​ຕອບ​ພຣະ­ອົງ​ວ່າ, “ທ່ານ​ຈະ​ລົງ­ໂທດ​ຢ່າງ​ຮ້າຍ­ແຮງ​ໃສ່​ຄົນ​ຊົ່ວ​ເຫລົ່າ­ນັ້ນ​ດ້ວຍ​ຂ້າ​ເຂົາ​ເສຍ ແລ້ວ​ຈະ​ເອົາ​ສວນ­ອະ­ງຸ່ນ​ນັ້ນ​ໃຫ້​ຜູ້​ອື່ນ​ເຊົ່າ ຊຶ່ງ​ຈະ​ນຳ​ຜົນ​ມາ​ສົ່ງ​ໃຫ້​ເພິ່ນ​ຕາມ​ລະ­ດູ​ຕໍ່ໄປ.”ບັດ­ນີ້ ພວກ­ເຂົາ​ທີ່​ຟັງ​ພຣະ­ເຢ­ຊູ ໄດ້​ຕອບ​ເພິ່ນ​ວ່າ “ເຂົາ​ຊິ​ທຳ­ລາຍ​ລ້າງ​ຄົນ​ຊົ່ວ​ພວກ​ນັ້ນ​ຢ່າງ­ເດັດ­ຂາດ ກັບ​ຊິ​ໃຫ້​ຄົນ­ອື່ນໆ ເຊົ່າ​ສວນ­ອະ­ງຸ່ນ​ຂອງ​ລາວ​ນັ້ນ ຄື​ຊິ​ຫາ​ຜູ້​ທີ່​ຊິ​ແບ່ງ​ຜົນ​ຂອງ​ສວນ­ອະ­ງຸ່ນ​ກັບ​ລາວ​ໃຫ້​ຖືກ​ຕ້ອງ​ຕາມ​ລະ­ດູ”“He will bring those wretches to a wretched end,” they declared, “and will rent out the vineyard to other tenants who will give him his share of the fruit at harvest time.”
ຫີນເສົາເອກ
42พระเยซูเว้ากับเขาว่า “พวกเจ้ายังบ่เคยอ่านในพระคำบ้อ หม่องที่ว่า ‘ศิลาที่ซ่างก่อปฏิเสธฮั้น ศิลาอันเดียวกันฮั้น กะได้เป็นศิลามุมเอกแล้ว การนี้เป็นมาจากองค์พระผู้เป็นเจ้า กับเป็นที่ประทับใจอย่างยอดเยี่ยมในสายตาของเฮา’ພຣະ­ເຢ­ຊູ​ຊົງ​ກ່າວ​ກັບ​ເຂົາ​ວ່າ, “ພວກ​ທ່ານ​ຍັງ​ບໍ່­ໄດ້​ອ່ານ​ໃນ​ພຣະ­ຄຳ­ພີ​ຫລື​ທີ່​ວ່າ, ຫີນ​ທີ່​ນາຍ​ຊ່າງ​ໄດ້​ຖອກ​ຖິ້ມ​ເສຍ ຫີນ​ນັ້ນ​ແຫລະ, ໄດ້​ກາຍ­ເປັນ​ຫີນ​ເສົາ​ເອກ​ແລ້ວ ການ​ນີ້​ເປັນ​ມາ​ຈາກ​ອົງ­ພຣະ­ຜູ້­ເປັນ­ເຈົ້າ ເປັນ​ການ​ປະ­ຫລາດ​ແກ່​ຕາ​ຂອງ​ເຮົາ.”ພຣະ­ເຢ­ຊູ​ເວົ້າ​ກັບ​ເຂົາ​ວ່າ “ພວກ​ເຈົ້າ​ຍັງ​ບໍ່​ເຄີຍ​ອ່ານ​ໃນ​ພຣະ­ຄຳ​ບໍ້ ໝ້ອງ​ທີ່​ວ່າ ‘ສິ­ລາ​ທີ່​ຊ່າງ­ກໍ່​ປະ­ຕິ­ເສດ​ນັ້ນ ສິ­ລາ​ອັນ​ດຽວ​ກັນ​ນັ້ນ ກໍ­ໄດ້​ເປັນ​ສິ­ລາ​ມຸມ​ເອກ​ແລ້ວ ການ​ນີ້​ເປັນ​ມາ​ຈາກ​ອົງ­ພຣະ­ຜູ້­ເປັນ­ເຈົ້າ ກັບ​ເປັນ​ທີ່​ປະ­ທັບ​ໃຈ​ຢ່າງ​ດີ­ເລີດ​ໃນ​ສາຍ­ຕາ​ຂອງ​ເຮົາ’Jesus said to them, “Have you never read in the Scriptures: ‘The stone the builders rejected has become the cornerstone. This is from the Lord, and it is marvelous in our eyes’?
43จั่งซั้นเฮาบอกพวกเจ้าว่า แผ่นดินของพระเจ้าสิถืกถอนออกจากมือของพวกเจ้า แล้วสิยกให้อีกซนซาติหนึ่ง แล้วพวกเขาสิเฮ็ดให้เกิดผลอันดีตามสมควรເຫດ​ສັນ­ນັ້ນ​ເຮົາ​ບອກ​ພວກ​ທ່ານ​ວ່າ ລາ­ຊະ​ແຜ່ນ­ດິນ​ຂອງ​ພຣະ­ເຈົ້າ​ຈະ​ຊົງ​ຍົກ​ເອົາ​ໄປ​ຈາກ​ພວກ​ທ່ານ ແລ້ວ​ຊົງ​ປະ­ທານ​ແກ່​ຊົນ­ຊາດ​ໜຶ່ງ​ທີ່​ຈະ­ໃຫ້​ຜົນ​ຈະ­ເລີນ​ສົມ​ກັບ​ແຜ່ນ­ດິນ​ນັ້ນ.ຈັ່ງ­ຊັ້ນ​ເຮົາ​ບອກ​ພວກ​ເຈົ້າ​ວ່າ ລາ­ຊະ­ອາ­ນາ­ຈັກ­ຂອງ­ພຣະ­ເຈົ້າ​ຊິ​ຖືກ​ຖອນ​ອອກ­ຈາກ​ມື​ຂອງ​ພວກ​ເຈົ້າ ແລ້ວ​ຍົກ​ໃຫ້​ອີກ​ຊົນ­ຊາດ​ໜຶ່ງ ແລ້ວ​ພວກ­ເຂົາ​ຊິ​ເຮັດ​ໃຫ້​ເກີດ​ຜົນ​ອັນ​ດີ​ຕາມ​ສົມ­ຄວນTherefore I tell you that the kingdom of God will be taken away from you and given to a people who will produce its fruit.
44แล้วผู้ใดล้มลงใส่ศิลานี้ ผู้ฮั้นสิต้องแตกมุ่นไป แต่ศิลานี้สิตกลงทับผู้ใด กะสิบดขยี้ผู้ฮั้นจนมุ่นเป็นผง”(ຜູ້­ໃດ​ລົ້ມ​ທັບ​ຫີນ​ນີ້ ຜູ້­ນັ້ນ​ຈະ​ຕ້ອງ​ແຕກ​ຫັກ​ໄປ ແຕ່​ຫີນ​ນັ້ນ​ຈະ​ຕົກ​ທັບ​ຜູ້­ໃດ ຜູ້­ນັ້ນ​ຈະ​ແຫລກ​ມຸ່ນ​ໄປ.)”ແລ້ວ​ຜູ້­ໃດ​ລົ້ມ­ລົງ​ໃສ່​ສິ­ລາ​ນີ້ ຜູ້­ນັ້ນ​ຊິ​ຕ້ອງ​ແຕກ­ມຸ່ນ​ໄປ ແຕ່​ສິ­ລາ​ນີ້​ຊິ​ຕົກ­ລົງ​ທັບ​ຜູ້­ໃດ ກໍ​ຊິ​ບຸກ­ໂຈມ­ຕີ​ຜູ້­ນັ້ນ​ຈົນ​ມຸ່ນ­ເປັນ­ຜົງ”He who falls on this stone will be broken to pieces, but he on whom it falls will be crushed.”
45บัดพวกหัวหน้าผู้นำเครื่องถวายกับพวกฟาริสีได้ยินคำเปรียบเทียบของพระเยซูฮั้น พวกเขากะฮู้เมื่อโตว่าแนวที่เพิ่นเว้าฮั้น กะเล็งเถิงพวกเขาเองເມື່ອ​ພວກ​ປະ­ໂລ­ຫິດ​ຕົນ​ໃຫຍ່​ກັບ​ພວກ​ຟາ­ຣີ­ຊາຍ ໄດ້­ຍິນ​ຄຳ​ອຸ­ປະ­ມາ​ຂອງ​ພຣະ­ອົງ​ແລ້ວ ເຂົາ​ກໍ​ຮູ້­ວ່າ​ພຣະ­ອົງ​ຊົງ​ກ່າວ­ເຖິງ​ເຂົາ.ບັດ​ພວກ​ຫົວ­ໜ້າ­ປະ­ໂລ­ຫິດ​ກັບ​ພວກ​ຟາ­ຣີ­ຊາຍ​ໄດ້­ຍິນ​ຄຳ­ປຽບ­ທຽບ​ຂອງ​ພຣະ­ເຢ­ຊູ​ນັ້ນ ພວກ­ເຂົາ​ກໍ​ຮູ້​ເມື່ອ​ໂຕ​ວ່າ​ແນວ​ທີ່​ເພິ່ນ​ເວົ້າ​ນັ້ນ ກໍ​ເວົ້າ­ເຖິງ​ພວກ­ເຂົາ​ເອງWhen the chief priests and Pharisees heard Jesus’ parables, they knew He was speaking about them.
46แต่ บัดพวกเขาคึดอยากจับพระเยซู เขากะหย้านหมู่คนหลวงหลาย ย้อนหมู่คนหลวงหลายฮั้นถือว่าพระเยซูเป็นผู้เป็นปากเป็นเสียงของพระเจ้าແມ່ນ​ວ່າ​ເຂົາ​ພະ­ຍາ­ຍາມ​ຈະ​ຈັບ​ພຣະ­ອົງ​ແຕ່​ກໍ​ຢ້ານ​ປະ­ຊາ­ຊົນ ເພາະ​ປະ­ຊາ­ຊົນ​ຖື​ວ່າ​ພຣະ­ອົງ​ເປັນ​ຜູ້ປະກາດພຣະທຳ.ແຕ່ ບັດ​ພວກ­ເຂົາ​ຄຶດ­ຢາກ​ຈັບ​ພຣະ­ເຢ­ຊູ ເຂົາ​ກໍ​ຢ້ານ​ໝູ່​ຄົນ​ຫລວງ­ຫລາຍ ຍ້ອນ​ໝູ່​ຄົນ​ຫລວງ­ຫລາຍ​ນັ້ນ​ຖື​ວ່າ​ພຣະ­ເຢ­ຊູ​ເປັນ​ຜູ້­ເປັນ­ປາກ­ເປັນ­ສຽງ​ຂອງ​ພຣະ­ເຈົ້າAlthough they wanted to arrest Him, they feared the crowds, because they considered Jesus a prophet.