4020
มัทธิว บทที่ 20ບົດທີ 20ມັດທາຍ ບົດທີ 20Matthew 20
ຄົນທຳງານໃນສວນອະງຸ່ນ
1“คือว่า แผ่นดินสวรรค์เปรียบคือเจ้าของเฮือนคนหนึ่งออกไปจ้างคนงานแต่เซ้ามืดเฮ็ดเวียกในสวนองุ่นของลาว“ເພາະ­ວ່າ​ລາ­ຊະ­ອາ­ນາ­ຈັກ­ສະ­ຫວັນ​ປຽບ​ເໝືອນ​ພໍ່​ເຮືອນ​ຜູ້​ໜຶ່ງ​ທີ່​ອອກ​ໄປ​ແຕ່​ເຊົ້າໆ ເພື່ອ​ຈ້າງ​ຄົນ​ມາ​ທຳ​ງານ​ໃນ​ສວນ­ອະ­ງຸ່ນ​ຂອງຕົນ.“ຄື​ວ່າ ລາ­ຊະ­ອາ­ນາ­ຈັກ­ສະ­ຫວັນ​ປຽບ​ຄື​ເຈົ້າ​ຂອງ​ເຮືອນ​ຄົນ​ໜຶ່ງ​ອອກ​ໄປ​ຈ້າງ​ຄົນ­ງານ​ແຕ່​ເຊົ້າ​ມືດ​ເຮັດ​ວຽກ​ໃນ​ສວນ­ອະ­ງຸ່ນ​ຂອງ​ລາວFor the kingdom of heaven is like a landowner who went out early in the morning to hire workers for his vineyard.
2บัดลาวตกลงกับลูกจ้าง ว่าสิให้ค่าจ้างเป็นหนึ่งเดนาริอันต่อมื้อ ตกลงแล้วกะใซ้พวกเขาออกไปเฮ็ดเวียกเฮ็ดงานในสวนองุ่นของลาวຄັນ​ຕົກ­ລົງ​ກັບ​ລູກ­ຈ້າງ​ວັນ​ລະ​ໜຶ່ງ​ເດ­ນາ­ຣິ­ອົນ​ແລ້ວ ຈິ່ງ​ໃຊ້​ໃຫ້​ໄປ​ທຳ​ງານ​ໃນ​ສວນ​ຂອງຕົນ.ບັດ​ລາວ​ຕົກ­ລົງ​ກັບ​ລູກ​ຈ້າງ ວ່າ​ຊິ​ໃຫ້​ຄ່າ​ຈ້າງ​ເປັນ​ໜຶ່ງ​ເດ­ນາ­ຣິ­ອົນ​ຕໍ່​ມື້ ຕົກ­ລົງ​ແລ້ວ​ກໍ​ໃຊ້​ພວກ­ເຂົາ​ອອກ​ໄປ​ເຮັດ​ວຽກ​ເຮັດ­ງານ​ໃນ​ສວນ­ອະ­ງຸ່ນ​ຂອງ​ລາວHe agreed to pay them a denarius for the day and sent them into his vineyard.
3พอฮอดประมาณสามโมงเซ้า เจ้าของเฮือนกะออกไปทางตลาด เห็นคนอื่นยืนอยู่กลางตลาด บ่ได้เฮ็ดหยังພໍ​ສາມ​ໂມງ​ເຊົ້າ​ເຈົ້າ​ຂອງ​ສວນ​ກໍ​ອອກ​ໄປ​ອີກ ແລະ​ພົບ​ຄົນ​ອື່ນ​ຢືນ­ຢູ່​ລ້າໆ ກາງ​ຕະຫລາດ.ພໍ​ຮອດ​ປະ­ມານ​ສາມ​ໂມງ​ເຊົ້າ ເຈົ້າ​ຂອງ​ເຮືອນ​ກໍ​ອອກ​ໄປ​ທາງ​ຕະ­ຫລາດ ເຫັນ​ຄົນ​ອື່ນ​ຢືນ­ຢູ່​ກາງ​ຕະ­ຫລາດ ບໍ່​ໄດ້​ເຮັດ​ຫຍັງAbout the third hour he went out and saw others standing in the marketplace doing nothing.
4แล้วลาวจั่งเว้ากับพวกเขาว่า ‘ให้พวกเจ้าไปเฮ็ดงานในสวนองุ่นของเฮานำเขาเด้อ แล้วเฮาสิให้ค่าจ้างพวกเจ้าตามสมควร’ พวกเขากะเลยพากันไปເພິ່ນ​ຈິ່ງ​ເວົ້າ­ກັບ​ເຂົາ​ວ່າ ‘ພວກ​ເຈົ້າ​ຈົ່ງ​ໄປ​ທຳ​ງານ​ໃນ​ສວນ­ອະ­ງຸ່ນ​ຂອງ​ຂ້ອຍ​ເໝືອນ​ກັນ ແລະ​ຂ້ອຍ​ຈະ­ໃຫ້​ຄ່າ​ຈ້າງ​ແກ່​ພວກ​ເຈົ້າ​ຕາມ​ສົມ­ຄວນ’ ແລ້ວ​ເຂົາ​ກໍ­ພາ­ກັນ​ໄປ.ແລ້ວ​ລາວ​ຈັ່ງ​ເວົ້າ​ກັບ​ພວກ­ເຂົາ​ວ່າ ‘ໃຫ້​ພວກ​ເຈົ້າ​ໄປ​ເຮັດ­ງານ​ໃນ​ສວນ­ອະ­ງຸ່ນ​ຂອງ​ເຮົາ​ນຳ​ເຂົາ​ເດີ້ ແລ້ວ​ເຮົາ​ຊິ​ໃຫ້​ຄ່າ​ຈ້າງ​ພວກ​ເຈົ້າ​ຕາມ​ສົມ­ຄວນ’ ພວກ­ເຂົາ​ກໍ​ເລີຍ​ພາ­ກັນ​ໄປ‘You also go into my vineyard,’ he said, ‘and I will pay you whatever is right.’
ສະໄໝປະຈຸບັນນີ້ກໍຄືເວລາທ່ຽງຄືນ ເກົ້າໂມງກໍຄືບ່າຍສາມໂມງ ແລະ ສິບເອັດໂມງກໍຄື ຫ້າໂມງແລງ
5แล้วเจ้าของเฮือนกะออกไปอีกสองรอบ เป็นเวลาเที่ยง กับบ่ายสามโมง ไปหาคนงานคือเก่าພໍ​ເວ­ລາ​ຫົກ​ໂມງ ແລະ​ເວ­ລາ​ເກົ້າ​ໂມງ ເພິ່ນ​ກໍ​ອອກ​ໄປ​ອີກ​ເຮັດ​ເໝືອນ​ແຕ່ກ່ອນ.ແລ້ວ​ເຈົ້າ​ຂອງ​ເຮືອນ​ກໍ​ອອກ​ໄປ​ອີກ​ສອງ​ອ້ອມ ເປັນ​ເວ­ລາ​ທ່ຽງ ກັບ​ບ່າຍ​ສາມ​ໂມງ ໄປ​ຫາ​ຄົນ­ງານ​ຄື​ເກົ່າSo they went. He went out again about the sixth hour and the ninth hour and did the same thing.
6แล้วประมาณห้าโมงแลงลาวกะออกไปอีก ได้พ้อคนอื่นๆ อีก ยืนอยู่บ่ได้เฮ็ดหยัง จั่งถามพวกเขาว่า ‘เป็นหยังพวกเจ้าจั่งยืนอยู่นี้เมิ้ดมื้อซื่อๆ’ປະ­ມານ​ສິບ­ເອັດ​ໂມງ ເພິ່ນ​ກໍ​ອອກ​ໄປ​ອີກ​ເທື່ອ​ໜຶ່ງ ພົບ​ອີກ​ພວກ​ໜຶ່ງ​ຢືນ­ຢູ່​ຈິ່ງ​ຖາມ​ເຂົາ​ວ່າ ‘ເປັນ­ຫຍັງ​ພວກ​ເຈົ້າ​ຈິ່ງ​ຢືນ­ຢູ່​ນີ້​ໝົດ​ມື້​ລ້າໆ’.ແລ້ວ​ປະ­ມານ​ຫ້າ​ໂມງ​ແລງ​ລາວ­ກໍ​ອອກ​ໄປ​ອີກ ໄດ້­ຮັບ​ຄົນ­ອື່ນໆ ອີກ ຢືນ­ຢູ່​ບໍ່​ໄດ້​ເຮັດ​ຫຍັງ ຈັ່ງ​ຖາມ​ພວກ­ເຂົາ​ວ່າ ‘ເປັນ​ຫຍັງ​ພວກ​ເຈົ້າ​ຈັ່ງ​ຢືນ­ຢູ່​ນີ້​ໝົດ​ມື້​ຊື່​ໆ’About the eleventh hour he went out and found still others standing around. ‘Why have you been standing here all day long doing nothing?’ he asked.
7พวกเขาตอบลาวว่า ‘ย้อนบ่มีใผมาจ้างพวกข้อย’ เจ้าของเฮือนเลยบอกเขาว่า ‘ให้พวกเจ้าไปเฮ็ดงานในสวนองุ่นของเฮานำเขาเด้อ แล้วเฮาสิให้ค่าจ้างตามสมควร’ເຂົາ​ຕອບ​ວ່າ ‘ເພາະ​ບໍ່­ມີ​ຜູ້­ໃດ​ຈ້າງ’ ເພິ່ນ​ຈິ່ງ​ບອກ​ເຂົາ​ວ່າ ‘ພວກ​ເຈົ້າ​ຈົ່ງ​ໄປ​ທຳ​ງານ​ໃນ​ສວນ­ອະ­ງຸ່ນ​ເໝືອນ​ກັນ’.ພວກ­ເຂົາ​ຕອບ​ລາວ​ວ່າ ‘ຍ້ອນ​ບໍ່​ມີ​ໃຜ​ມາ​ຈ້າງ​ພວກ­ຂ້ອຍ’ ເຈົ້າ​ຂອງ​ເຮືອນ​ເລີຍ​ບອກ​ເຂົາ​ວ່າ ‘ໃຫ້​ພວກ​ເຈົ້າ​ໄປ​ເຮັດ­ງານ​ໃນ​ສວນ­ອະ­ງຸ່ນ​ຂອງ​ເຮົາ​ນຳ​ເຂົາ​ເດີ້ ແລ້ວ​ເຮົາ​ຊິ​ໃຫ້​ຄ່າ​ຈ້າງ​ຕາມ​ສົມ­ຄວນ’‘Because no one has hired us,’ they answered. So he told them, ‘You also go into my vineyard.’
8บัดใกล้สิฮอดค่ำ เจ้าของสวนองุ่นจั่งสั่งคนเบิ่งแยงงานว่า ‘ให้เอิ้นคนงานมา แล้วจ่ายค่าจ้างให้เขา ให้พวกคนงานที่มาตามหลังก่อน จนไปฮอดพวกคนงานที่มาแต่ตำอิด’ຄັນ​ເຖິງ​ເວ­ລາ​ຄ່ຳ​ແລ້ວ ເຈົ້າ​ຂອງ​ສວນ​ຈິ່ງ​ບອກ​ເຈົ້າ​ພະ­ນັກ­ງານ​ວ່າ ‘ຈົ່ງ​ເອີ້ນ​ພວກ​ຄົນ­ງານ​ມາ ແລ້ວ​ໃຫ້​ຄ່າ​ຈ້າງ​ແກ່​ເຂົາ​ຕັ້ງ­ແຕ່​ຜູ້​ທຳ​ງານ​ສຸດ­ທ້າຍ​ຈົນ​ເຖິງ​ຜູ້​ມາ​ກ່ອນ’.ບັດ​ໃກ້​ຊິ​ຮອດ​ຄ່ຳ ເຈົ້າ​ຂອງ​ສວນ­ອະ­ງຸ່ນ​ຈັ່ງ​ສັ່ງ​ຄົນ​ເບິ່ງ­ແຍງ​ງານ​ວ່າ ‘ໃຫ້​ເອີ້ນ​ຄົນ­ງານ​ມາ ແລ້ວ​ຈ່າຍ​ຄ່າ​ຈ້າງ​ໃຫ້​ເຂົາ ໃຫ້​ພວກ​ຄົນ­ງານ​ທີ່​ມາ​ຕາມ​ຫລັງ​ກ່ອນ ຈົນ​ໄປ​ຮອດ​ພວກ​ຄົນ­ງານ​ທີ່​ມາ​ແຕ່​ທຳ­ອິດ’When evening came, the owner of the vineyard said to his foreman, ‘Call the workers and pay them their wages, starting with the last ones hired and moving on to the first.’
9แล้วบัดพวกคนที่ฮับจ้างประมาณห้าโมงแลงฮั้นได้มาฮับค่าจ้าง เขาคู่คนได้คนละหนึ่งเดนาริอันເມື່ອ​ພວກ​ທີ່​ເຂົ້າ​ການ​ແຕ່​ສິບ­ເອັດ​ໂມງ​ນັ້ນ​ໄດ້​ມາ​ແລ້ວ ເຂົາ​ກໍ​ໄດ້­ຮັບ​ຄົນ­ລະ​ໜຶ່ງ​ເດນາຣິອົນ.ແລ້ວ​ບັດ​ພວກ​ຄົນ­ທີ່​ຮັບ​ຈ້າງ​ປະ­ມານ​ຫ້າ​ໂມງ​ແລງ​ນັ້ນ​ໄດ້​ມາ​ຮັບ​ຄ່າ​ຈ້າງ ເຂົາ​ຄູ່​ຄົນ​ໄດ້​ຄົນ­ລະ​ໜຶ່ງ​ເດ­ນາ­ຣິ­ອົນThe workers who were hired about the eleventh hour came and each received a denarius.
10แต่ฝ่ายพวกคนที่ฮับจ้างแต่ตำอิดฮั้น บัดมาฮับค่าจ้าง เขาคึดว่าคงสิได้หลายกว่า แต่ได้คนละหนึ่งเดนาริอันคือกันສ່ວນ​ພວກ​ທີ່​ເຂົ້າ​ການ​ກ່ອນ ເມື່ອ​ມາ​ແລ້ວ​ກໍ​ນຶກ​ວ່າ​ຄົງ​ຈະ​ໄດ້­ຮັບ​ຫລາຍ­ກວ່າ​ນັ້ນ ແຕ່​ກໍ​ໄດ້­ຮັບ​ຄົນ­ລະ​ໜຶ່ງ​ເດ­ນາ­ຣິ­ອົນ​ເໝືອນ​ກັນ.ແຕ່​ຝ່າຍ​ພວກ​ຄົນ­ທີ່​ຮັບ​ຈ້າງ​ແຕ່​ທຳ­ອິດ​ນັ້ນ ບັດ​ມາ​ຮັບ​ຄ່າ​ຈ້າງ ເຂົາ​ຄຶດ​ວ່າ​ຄົງ​ຊິ​ໄດ້​ຫລາຍ­ກວ່າ ແຕ່​ໄດ້​ຄົນ­ລະ​ໜຶ່ງ​ເດ­ນາ­ຣິ­ອົນ​ຄື​ກັນSo when the original workers came, they assumed they would receive more. But each of them also received a denarius.
11แล้วบัดได้ฮับเงินแล้ว พวกเขาได้จ่มต่อว่าเจ้าของเฮือนເມື່ອ​ໄດ້­ຮັບ​ເງິນ​ແລ້ວ​ເຂົາ​ກໍ​ຈົ່ມ​ຕໍ່​ພໍ່​ເຮືອນ.ແລ້ວ​ບັດ​ໄດ້­ຮັບ​ເງິນ​ແລ້ວ ພວກ­ເຂົາ​ໄດ້​ຈົ່ມ​ຕໍ່­ວ່າ​ເຈົ້າ​ຂອງ​ເຮືອນOn receiving their pay, they began to grumble against the landowner.
12ว่า ‘พวกที่มาตามหลัง เฮ็ดงานแต่ซั่วโมงเดียว แล้วนายจ่ายค่าจ้างพวกเขาท่อกันกับพวกเฮาที่เฮ็ดงานหนัก ตากแดดเมิ้ดมื้อ’ວ່າ ‘ພວກ​ທີ່​ເຂົ້າ​ການ​ສຸດ­ທ້າຍ​ໄດ້​ເຮັດ­ວຽກ​ແຕ່​ຊົ່ວ­ໂມງ​ດຽວ ແລະ​ທ່ານ​ໄດ້​ໃຫ້​ເຂົາ​ທໍ່​ກັນ­ກັບ​ພວກ​ຂ້າ­ນ້ອຍ ທີ່​ອົດ​ທຳ​ງານ​ໜັກ​ຕາກ­ແດດ​ຮ້ອນ​ຕະ­ຫລອດ​ວັນ’.ວ່າ ‘ພວກ​ທີ່​ມາ​ຕາມ​ຫລັງ ເຮັດ­ງານ​ແຕ່​ຊົ່ວ​ໂມງ​ດຽວ ແລ້ວ​ນາຍ​ຈ່າຍ​ຄ່າ​ຈ້າງ​ພວກ­ເຂົາ​ທໍ່​ກັນ­ກັບ​ພວກ​ເຮົາ​ທີ່​ເຮັດ­ງານ​ໜັກ ຕາກ­ແດດ​ໝົດ​ມື້’‘These men who were hired last worked only one hour,’ they said, ‘and you have made them equal to us who have borne the burden and the scorching heat of the day.’
13แต่นายงานกะตอบคนหนึ่งในพวกฮั้นว่า ‘หมู่พวกเอ้ย เฮาบ่ได้โกงพวกเจ้าดอก เจ้าได้ตกลงกับเฮาแล้วสิเอามื้อละหนึ่งเหรียญเดนาริอัน บ่แม่นบ้อເພິ່ນ​ຈິ່ງ​ຕອບ​ຜູ້​ໜຶ່ງ​ໃນ​ໝູ່​ນັ້ນ​ວ່າ ‘ສະ­ຫາຍ​ເອີຍ, ຂ້ອຍ​ບໍ່­ໄດ້​ເຮັດ​ຜິດ​ຕໍ່​ເຈົ້າ​ດອກ ເຈົ້າ​ໄດ້​ຕົກ­ລົງ​ກັນ​ແລ້ວ​ກັບ​ຂ້ອຍ​ວັນ​ລະ​ໜຶ່ງ​ເດ­ນາ­ຣິ­ອົນ ບໍ່​ແມ່ນ​ຫລື.ແຕ່​ນາຍ​ງານ​ກໍ​ຕອບ​ຄົນ​ໜຶ່ງ​ໃນ​ພວກ​ນັ້ນ​ວ່າ ‘ໝູ່​ພວກ​ເອີຍ ເຮົາ​ບໍ່​ໄດ້​ໂກງ​ພວກ​ເຈົ້າ​ດອກ ເຈົ້າ​ໄດ້​ຕົກ­ລົງ​ກັບ​ເຮົາ​ແລ້ວ​ຊິ​ເອົາ​ມື້​ລະ​ໜຶ່ງ​ຫລຽນເດ­ນາ­ຣິ­ອົນ ບໍ່​ແມ່ນ​ບໍ້But he answered one of them, ‘Friend, I am not being unfair to you. Did you not agree with me on one denarius?
14ให้เอาค่าจ้างของเจ้าไปซะ คั่นเฮาพอใจที่สิให้ค่าจ้างพวกคนที่มาเฮ็ดงานตามหลังฮั้น ท่อกันกับที่ให้เจ้ามันสิเป็นหยังສ່ວນ​ທີ່​ຕົກ​ເປັນ​ຂອງ​ເຈົ້າ​ຈົ່ງ​ເອົາ​ໄປ​ເສຍ ຂ້ອຍ​ພໍ­ໃຈ​ຈະ­ໃຫ້​ຄົນ­ທີ່​ເຂົ້າ​ການ​ສຸດ­ທ້າຍ​ນີ້​ທໍ່​ກັນ­ກັບ​ເຈົ້າ.ໃຫ້​ເອົາ​ຄ່າ​ຈ້າງ​ຂອງ​ເຈົ້າ​ໄປ​ຊະ ຄັ່ນ​ເຮົາ​ພໍ­ໃຈ​ທີ່​ຊິ​ໃຫ້​ຄ່າ​ຈ້າງ​ພວກ​ຄົນ­ທີ່​ມາ​ເຮັດ­ງານ​ຕາມ​ຫລັງ​ນັ້ນ ທໍ່​ກັນ­ກັບ​ທີ່​ໃຫ້​ເຈົ້າ​ມັນ​ຊິ​ເປັນ​ຫຍັງTake your pay and go. I want to give this last man the same as I gave you.
ຫລືວ່າ “ຕາເຈົ້າຊົ່ວ ເມື່ອເຫັນຂ້ອຍໃຈດີຫລື.” 
15มันสิบ่ถืกตามกฎบัญญัติบ้อ คั่นเฮาเฮ็ดตามใจปรารถนากับสิ่งของของเฮาเอง บ่แม่นนัยน์ตาของเจ้ามองเฮาในทางซั่ว ย้อนความดีของเฮาสั่นบ้อ’ຂ້ອຍ​ມີ​ສິດ​ທີ່​ຈະ​ໃຊ້​ເງິນ​ຄຳ​ຂອງ​ຂ້ອຍ​ຕາມ­ໃຈ​ຂອງ​ຂ້ອຍ ບໍ່​ຄວນ​ຫລື ເປັນ­ຫຍັງ​ເຈົ້າ​ອິດ­ສາ​ເມື່ອ​ເຫັນ​ຂ້ອຍ​ໃຈ­ດີ’. \fມັນ​ຊິ​ບໍ່​ຖືກ​ຕາມ​ກົດ­ບັນ­ຍັດ​ບໍ້ ຄັ່ນ​ເຮົາ​ເຮັດ​ຕາມ​ໃຈ​ປາດ­ຖະ­ໜາ​ກັບ​ສິ່ງ​ຂອງ​ຂອງ​ເຮົາ​ເອງ ບໍ່​ແມ່ນ​ໃນ­ຕາ​ຂອງ​ເຈົ້າ​ມອງ​ເຮົາ​ໃນ​ທາງ​ຊົ່ວ ຍ້ອນ​ຄວາມ​ດີ​ຂອງ​ເຮົາ​ສັ່ນ​ບໍ້’Do I not have the right to do as I please with what is mine? Or are you envious because I am generous?’
16แนวฮั้นล่ะ ผู้ที่อยู่อันดับหลังกะสิอยู่อันดับหน้า แล้วผู้ที่อยู่อันดับหน้ากะสิอยู่อันดับหลัง คือได้เอิ้นได้เชิญคนหลวงหลาย แต่ผู้ที่เลือกฮั้นกะมีน้อย”ຢ່າງ​ນັ້ນ​ແຫລະ​ຜູ້​ທີ່​ເປັນ​ປາຍ​ຈະ​ກັບ​ເປັນ­ຕົ້ນ ແລະ​ຜູ້​ເປັນ­ຕົ້ນ​ຈະ​ກັບ​ເປັນ​ປາຍ.”ແນວ​ນັ້ນ​ເນາະ ຜູ້​ທີ່​ຢູ່​ອັນ­ດັບ​ຫລັງ​ກໍ​ຊິ​ຢູ່​ອັນ­ດັບ​ໜ້າ ແລ້ວ​ຜູ້​ທີ່​ຢູ່​ອັນ­ດັບ​ໜ້າ​ກໍ​ຊິ​ຢູ່​ອັນ­ດັບ​ຫລັງ ຄື​ໄດ້​ເອີ້ນ​ໄດ້​ເຊີນ​ຄົນ​ຫລວງ­ຫລາຍ ແຕ່​ຜູ້​ທີ່​ເລືອກ​ນັ້ນ​ກໍ​ມີ​ນ້ອຍ”So the last will be first, and the first will be last.”
ຊົງທຳນວາຍເຖິງມໍລະນະພາບຂອງພຣະອົງເປັນຄັ້ງທີ່ສາມ
(ມຣກ 10:32-34; ລກ 18:31-34)
17แล้วพระเยซู บัดพวมขึ้นไปเมืองเยรูซาเล็ม พออยู่ระหว่างทางกะได้พาพวกลูกศิษย์สิบสองคนฮั้นออกไปจั่งเว้ากับเขาว่าເມື່ອ​ພຣະ­ເຢ­ຊູ​ກຳ­ລັງ​ສະ­ເດັດ​ຂຶ້ນ​ເມືອ​ກຸງ­ເຢ­ຣູ­ຊາ­ເລັມ ກໍ​ຊົງ​ພາ​ພວກ​ສາ­ວົກ​ສິບ​ສອງ​ຄົນ​ໄປ​ເປັນ​ໝູ່​ຕ່າງ­ຫາກ ຕາມ​ທາງ​ນັ້ນ​ພຣະ­ອົງ​ຊົງ​ບອກ​ເຂົາ​ວ່າ.ແລ້ວ​ພຣະ­ເຢ­ຊູ ບັດ​ພວມ​ຂຶ້ນ​ໄປ​ເມືອງ​ເຢ­ຣູ­ຊາ­ເລັມ ພໍ​ຢູ່​ລະ­ຫວ່າງ​ທາງ​ກໍ­ໄດ້​ພາ​ພວກ​ລູກ­ສິດ​ສິບ​ສອງ​ຄົນ​ນັ້ນ​ອອກ​ໄປ​ຈັ່ງ​ເວົ້າ​ກັບ​ເຂົາ​ວ່າAs Jesus was going up to Jerusalem, He took the twelve disciples aside and said,
18“นี่แน่ะ บัดนี้พวกเฮาพวมสิขึ้นไปเมืองเยรูซาเล็ม แล้วเฮาผู้เป็นบุตรมนุษย์สิถืกทรยศอยู่ฮั้น มอบไว้อยู่กับพวกหัวหน้าผู้นำเครื่องถวาย กับเสมียนฯแล้วพวกเขาสิกล่าวหาโทษเฮาเถิงฮอดตาย“ເບິ່ງ​ແມ, ພວກ­ເຮົາ​ກຳ­ລັງ​ຂຶ້ນ​ເມືອ​ກຸງ­ເຢ­ຣູ­ຊາ­ເລັມ ແລະ​ເຂົາ​ຈະ​ມອບ​ບຸດ​ມະ­ນຸດ​ໄວ້​ກັບ​ພວກ​ປະ­ໂລ­ຫິດ​ຕົນ​ໃຫຍ່​ແລະ​ພວກ­ນັກ­ທຳ ພວກ​ເຫລົ່າ​ນີ້​ຈະ​ລົງ­ໂທດ​ປະ­ຫານ​ຊີ­ວິດ​ເພິ່ນ.“ນີ້­ແຫລະ ບັດ­ນີ້​ພວກ​ເຮົາ​ພວມ​ຊິ​ຂຶ້ນ​ໄປ​ເມືອງ​ເຢ­ຣູ­ຊາ­ເລັມ ແລ້ວ​ເຮົາ​ຜູ້​ເປັນ​ບຸດ​ມະ­ນຸດ​ຊິ​ຖືກ​ທໍ­ລະ­ຍົດ​ຢູ່­ຫັ້ນ ມອບ​ໄວ້​ຢູ່​ກັບ​ພວກ​ຫົວ­ໜ້າ­ປະ­ໂລ­ຫິດ ກັບ​ນັກ­ທຳ​ແລ້ວ​ພວກ­ເຂົາ​ຊິ​ກ່າວ​ຫາ​ໂທດ​ເຮົາ​ເຖິງ​ຮອດ​ຕາຍ“Look, we are going up to Jerusalem, and the Son of Man will be delivered over to the chief priests and scribes. They will condemn Him to death
19แล้วสิมอบเฮาไว้กับคนต่างซาติให้เยาะเย้ยเฆี่ยนตี แล้วในที่สุดสิให้ขึงไว้เทิงหลักประหาร แล้วในมื้อที่สามเฮากะสิเป็นขึ้นมาใหม่”ແລ້ວ​ຈະ​ມອບ​ໄວ້​ກັບ​ຄົນ​ຕ່າງ­ຊາດ ໃຫ້​ເຍາະ­ເຍີ້ຍ​ຂ້ຽນ​ຕີ​ແລະ​ຕອກ​ຕິດ​ແຂນ​ໄວ້​ທີ່​ໄມ້­ກາງ­ແຂນ ແລ້ວ​ໃນ​ວັນ​ຖ້ວນ​ສາມ​ເພິ່ນ​ຈະ​ຖືກ​ຊົງ​ບັນ­ດານ​ໃຫ້­ເປັນ​ຄືນ​ມາ​ໃໝ່.”ແລ້ວ​ຊິ­ມອບ​ເຮົາ​ໄວ້​ກັບ​ຄົນ​ຕ່າງ­ຊາດ​ໃຫ້​ເຍາະ­ເຍີ້ຍ​ຄ້ຽນ­ຕີ ແລ້ວ​ໃນ​ທີ່­ສຸດ​ຊິ​ໃຫ້​ຄຶງ​ເທິງ​ໄມ້­ກາງ­ແຂນ ແລ້ວ​ໃນ​ມື້​ທີ່​ສາມ​ເຮົາ​ກໍ​ຊິ​ເປັນ​ຂຶ້ນ​ມາ​ໃໝ່”and will deliver Him over to the Gentiles to be mocked and flogged and crucified. And on the third day He will be raised to life.”
ຄຳທູນຂໍຕຳແໜ່ງຂອງມານດາ ຢາໂກໂບແລະໂຢຮັນ
(ມຣກ 10:35-45)
20ยามฮั้น เมียของเศเบดี ผู้เป็นแม่ของลูกซายลาวฮั่น (คือยากอบ กับ ยอห์น) ได้พาลูกซายลาวมาเคารพพระเยซู ย้อนอยากขอแนวหนึ่งจากเพิ่นຂະ­ນະ​ນັ້ນ​ມານ­ດາ​ຂອງ​ລູກ­ຊາຍ​ເຊ­ເບ­ດາຍ​ພາ​ລູກ​ທັງ​ສອງ​ຂອງ­ຕົນ​ມາ​ຫາ​ພຣະ­ອົງ​ຂາບ­ໄຫວ້​ທູນ​ຂໍ​ສິ່ງ​ໜຶ່ງ​ຈາກ​ພຣະອົງ.ຍາມ​ນັ້ນ ເມຍ​ຂອງ​ເຊ­ເບ­ດາຍ ຜູ້​ເປັນ​ແມ່​ຂອງ​ລູກ­ຊາຍ​ລາວ​ນັ້ນ (ຄື​ຢາ­ໂກ­ໂບ ກັບ ໂຢ­ຮັນ) ໄດ້​ພາ​ລູກ­ຊາຍ​ລາວ​ມາ​ເຄົາ­ລົບ​ພຣະ­ເຢ­ຊູ ຍ້ອນ​ຢາກ​ຂໍ​ແນວ​ໜຶ່ງ​ຈາກ​ເພິ່ນThen the mother of Zebedee’s sons came to Jesus with her sons and knelt down to make a request of Him.
21พระเยซูเลยถามนางฮั้นว่า “เจ้าต้องการหยัง” นางได้ตอบเพิ่นว่า “ขอโปรดอนุญาตให้ลูกซายของผู้ข้าสองคนนี้นั่งในแผ่นดินของท่านแหน่ เบื้องขวาผู้หนึ่ง เบื้องซ้ายผู้หนึ่ง”ພຣະ­ອົງ​ຈິ່ງ​ຊົງ​ຖາມ​ນາງ​ວ່າ, “ນາງ​ປາດ­ຖະ­ໜາ​ສິ່ງ­ໃດ” ນາງ​ທູນ​ຕອບ​ວ່າ, “ຂໍ​ທ່ານ​ຮັບ​ສັ່ງ​ໃຫ້​ລູກ­ຊາຍ​ຂອງ​ຂ້າ­ນ້ອຍ​ສອງ​ຄົນ​ນີ້​ນັ່ງ​ໃນ​ອາ­ນາ­ຈັກ​ຂອງ​ທ່ານ ເບື້ອງ​ຂວາ​ຜູ້​ໜຶ່ງ ເບື້ອງ​ຊ້າຍ​ຜູ້​ໜຶ່ງ.”ພຣະ­ເຢ­ຊູ​ເລີຍ​ຖາມ​ນາງ​ນັ້ນ​ວ່າ “ເຈົ້າ​ຕ້ອງ­ການ​ຫຍັງ” ນາງ​ໄດ້​ຕອບ​ເພິ່ນ​ວ່າ “ຂໍ​ກະ­ລຸ­ນາ​ອະ­ນຸ­ຍາດ​ໃຫ້​ລູກ­ຊາຍ​ຂອງ​ຜູ້­ຂ້າ​ສອງ​ຄົນ​ນີ້​ນັ່ງ​ໃນ​ລາ­ຊະ­ອາ­ນາ­ຈັກ​ຂອງ​ທ່ານ​ແໜ່ ເບື້ອງ​ຂວາ​ຜູ້​ໜຶ່ງ ເບື້ອງ​ຊ້າຍ​ຜູ້​ໜຶ່ງ”“What do you want?” He inquired. She answered, “Declare that in Your kingdom one of these two sons of mine may sit at Your right hand, and the other at Your left.”
22แต่พระเยซูตอบเขาว่า “เจ้าบ่ฮู้จักดอก แนวที่เจ้าขอฮั้น จอกที่เฮาสิต้องฮับดื่มจากฮั้นเจ้าสิดื่มได้บ้อ กับการที่เฮาสิต้องถืกจุ่มลงฮั้น เจ้าสิฮับจุ่มลงได้บ้อ” พวกเขาตอบเพิ่นว่า “พวกผู้ข้าเฮ็ดได้เลย”ພຣະ­ເຢ­ຊູ​ຊົງ​ຕອບ​ວ່າ, “ທີ່​ພວກ​ທ່ານ​ຂໍ​ນັ້ນ​ພວກ​ທ່ານ​ບໍ່​ເຂົ້າ­ໃຈ ຈອກ​ທີ່​ເຮົາ​ຈວນ​ຈະ​ດື່ມ​ນັ້ນ​ທ່ານ​ຈະ​ດື່ມ​ໄດ້​ຫລື” ເຂົາ​ທູນ​ຕອບ​ວ່າ, ‘ໄດ້​ຢູ່​ຂ້ານ້ອຍ.”ແຕ່​ພຣະ­ເຢ­ຊູ​ຕອບ​ເຂົາ​ວ່າ “ເຈົ້າ​ບໍ່​ຮູ້­ຈັກ​ດອກ ແນວ​ທີ່​ເຈົ້າ​ຂໍ​ນັ້ນ ຈອກ​ທີ່​ເຮົາ​ຊິ​ຕ້ອງ​ຮັບ​ດື່ມ​ຈາກ­ຫັ້ນ​ເຈົ້າ​ຊິ​ດື່ມ​ໄດ້​ບໍ້ ກັບ​ການ​ທີ່​ເຮົາ​ຊິ​ຕ້ອງ​ຖືກ​ຈຸ່ມ​ລົງ­ຫັ້ນ ເຈົ້າ​ຊິ​ຮັບ​ຈຸ່ມ​ລົງ​ໄດ້​ບໍ້” ພວກ­ເຂົາ​ຕອບ​ເພິ່ນ​ວ່າ “ພວກ​ຜູ້­ຂ້າ​ເຮັດ​ໄດ້​ເລີຍ”“You do not know what you are asking,” Jesus replied. “Can you drink the cup I am going to drink?” “We can,” the brothers answered.
23แล้วเพิ่นเว้ากับเขาต่ออีกว่า “เจ้าสิดื่มจากจอกของเฮา กับสิถืกจุ่มลงนำเฮากะแม่นอยู่ แต่ซึ่งสินั่งข้างขวากับข้างซ้ายของเฮาฮั้น บ่แม่นสิทธิ์ของเฮาที่สิมอบให้ แต่พระเจ้าผู้เป็นพ่อของเฮาได้เตรียมไว้สำหรับผู้ใด กะสิมอบให้ผู้ฮั้น”ພຣະ­ອົງ​ຊົງ​ກ່າວ​ກັບ​ເຂົາ​ວ່າ, “ພວກ​ທ່ານ​ຈະ​ດື່ມ​ຈອກ​ຂອງ​ເຮົາ​ກໍ​ຈິງ​ຢູ່ ແຕ່​ທີ່​ຈະ​ນັ່ງ​ເບື້ອງ​ຂວາ​ແລະ​ເບື້ອງ​ຊ້າຍ​ຂອງ​ເຮົາ​ນັ້ນ ບໍ່​ແມ່ນ​ໜ້າ­ທີ່​ຂອງ​ເຮົາ​ຈະ​ຈັດ​ໃຫ້ ແຕ່​ພຣະ­ບິ­ດາ​ຂອງ​ເຮົາ​ຊົງ​ຈັດ­ແຈງ​ໄວ້​ສຳ­ລັບ​ຜູ້­ໃດ​ກໍ​ເປັນ​ຂອງ​ຜູ້ນັ້ນ.”ແລ້ວ​ເພິ່ນ​ເວົ້າ​ກັບ​ເຂົາ​ຕໍ່​ອີກ­ວ່າ “ເຈົ້າ​ຊິ​ດື່ມ​ຈາກ​ຈອກ​ຂອງ​ເຮົາ ກັບ​ຊິ​ຖືກ​ຈຸ່ມ​ລົງ​ນຳ​ເຮົາ​ກໍ​ແມ່ນ​ຢູ່ ແຕ່​ຊຶ່ງ​ຊິ​ນັ່ງ​ຂ້າງ​ຂວາ​ກັບ​ຂ້າງ​ຊ້າຍ​ຂອງ​ເຮົາ​ນັ້ນ ບໍ່​ແມ່ນ​ສິດ​ຂອງ​ເຮົາ​ທີ່​ຊິ­ມອບ​ໃຫ້ ແຕ່​ພຣະ­ເຈົ້າ​ຜູ້​ເປັນ​ພໍ່​ຂອງ​ເຮົາ​ໄດ້​ກຽມ​ໄວ້​ສຳ­ລັບ​ຜູ້­ໃດ ກໍ​ຊິ­ມອບ​ໃຫ້​ຜູ້­ນັ້ນ”“You will indeed drink My cup,” Jesus said. “But to sit at My right or left is not Mine to grant. These seats belong to those for whom My Father has prepared them.”
24บัดลูกศิษย์สิบคนฮั้นได้ยินแล้ว พวกเขากะขุ่นเคืองใจในพี่น้องสองคนฮั้นເມື່ອ​ພວກ​ສາ­ວົກ​ສິບ​ຄົນ​ໄດ້­ຍິນ​ດັ່ງ​ນັ້ນ­ແລ້ວ ກໍ​ມີ​ຄວາມ​ເຄືອງ​ໃຈ​ເພາະ​ອ້າຍ​ນ້ອງ​ສອງ​ຄົນ​ນັ້ນ.ບັດ​ລູກ­ສິດ​ສິບ​ຄົນ​ນັ້ນ​ໄດ້­ຍິນ​ແລ້ວ ພວກ­ເຂົາ​ກໍ​ຂຸ່ນ­ເຄືອງ​ໃຈ​ໃນ​ພີ່­ນ້ອງ​ສອງ​ຄົນ​ນັ້ນWhen the ten heard about this, they were indignant with the two brothers.
25แต่พระเยซูได้เอิ้นพวกเขามาเว้าว่า “พวกเจ้าฮู้อยู่ว่า ผู้ที่ปกครองคนต่างซาติเป็นเจ้านายเหนือเขา กับพวกเจ้านายฮั้นกะใซ้อำนาจบังคับเขาພຣະ­ເຢ­ຊູ​ຊົງ​ເອີ້ນ​ເຂົາ​ມາ​ແລ້ວ​ກ່າວ​ວ່າ, “ພວກ​ທ່ານ​ຮູ້​ຢູ່​ວ່າ​ພວກ​ຜູ້​ຄຸ້ມ​ຄອງ​ຄົນ​ຕ່າງ­ຊາດ​ກໍ​ບັງ­ຄັບ​ບັນ­ຊາ​ເຂົາ ແລະ​ພວກ​ຜູ້­ໃຫຍ່​ກໍ​ໃຊ້​ອຳ­ນາດ​ເໜືອ​ເຂົາ.ແຕ່​ພຣະ­ເຢ­ຊູ​ໄດ້​ເອີ້ນ​ພວກ­ເຂົາ​ມາ​ເວົ້າ​ວ່າ “ພວກ​ເຈົ້າ​ຮູ້​ຢູ່​ວ່າ ຜູ້​ທີ່​ປົກ­ຄອງ​ຄົນ​ຕ່າງ­ຊາດ​ເປັນ​ຫົວ­ໜ້າ​ເໜືອ​ເຂົາ ກັບ​ພວກ​ຫົວ­ໜ້າ​ນັ້ນ​ກໍ​ໃຊ້​ອຳ­ນາດ​ບັງ­ຄັບ​ເຂົາBut Jesus called them aside and said, “You know that the rulers of the Gentiles lord it over them, and their superiors exercise authority over them.
26แต่ในพวกเจ้าหนิ มันสิบ่เป็นจั่งซั้นเด้อ คั่นผู้ใดอยากสิเป็นใหญ่ในพวกเจ้า ผู้ฮั้นสิต้องเป็นผู้ปรนนิบัติฮับใซ้หมู่ແຕ່​ໃນ​ລະ­ຫວ່າງ​ພວກ​ທ່ານ​ບໍ່​ເປັນ​ຢ່າງ​ນັ້ນ ຖ້າ​ຜູ້­ໃດ​ຢາກ​ເກີດ​ເປັນ​ໃຫຍ່​ໃນ​ພວກ​ທ່ານ ຜູ້­ນັ້ນ​ຈະ​ຕ້ອງ​ເປັນ​ຜູ້​ຮັບ­ໃຊ້​ທ່ານ​ທັງຫລາຍ.ແຕ່​ໃນ​ພວກ​ເຈົ້າ​ນີ້ ມັນ​ຊິ​ບໍ່​ເປັນ​ຈັ່ງ­ຊັ້ນ​ເດີ້ ຄັ່ນ​ຜູ້­ໃດ​ຢາກ​ຊິ​ເປັນ​ໃຫຍ່​ໃນ​ພວກ​ເຈົ້າ ຜູ້­ນັ້ນ​ຊິ​ຕ້ອງ​ເປັນ​ຜູ້​ຮັບ­ໃຊ້​ໝູ່It shall not be this way among you. Instead, whoever wants to become great among you must be your servant,
27แล้วคั่นผู้ใดอยากสิเป็นเอกเป็นใหญ่ในพวกเจ้า กะให้ผู้ฮั้นเป็นผู้ฮับใซ้ของพวกเจ้าเอาโลดແລະ​ຖ້າ​ຜູ້­ໃດ​ຢາກ​ເປັນ​ເອກ​ເປັນ­ຕົ້ນ​ໃນ​ພວກ​ທ່ານ ຜູ້­ນັ້ນ​ຈະ​ຕ້ອງ​ເປັນ​ຂ້ອຍ​ໃຊ້​ຂອງ​ພວກ​ທ່ານ.ແລ້ວ​ຄັ່ນ​ຜູ້­ໃດ​ຢາກ​ຊິ​ເປັນ​ເອກ​ເປັນ​ໃຫຍ່​ໃນ​ພວກ​ເຈົ້າ ກໍ​ໃຫ້​ຜູ້­ນັ້ນ​ເປັນ​ຜູ້​ຮັບ­ໃຊ້​ຂອງ​ພວກ​ເຈົ້າ​ເອົາ​ໂລດand whoever wants to be first among you must be your slave—
28คือจั่งที่เฮาผู้เป็นบุตรมนุษย์บ่ได้มาเพื่อให้คนอื่นปรนนิบัติฮับใซ้เฮา แต่มาเพื่อสิปรนนิบัติฮับใซ้คนอื่นต่างหาก กับเพื่อมอบถวายซีวิตของเฮา ให้เป็นค่าไถ่สำหรับผู้คนทั้งหลาย”ເໝືອນ​ຢ່າງ​ບຸດ​ມະ­ນຸດ​ບໍ່­ໄດ້​ມາ​ເພື່ອ​ໃຫ້​ຄົນ​ອື່ນ​ບົວ­ລະ­ບັດ​ຕົນ ແຕ່​ໄດ້​ມາ​ເພື່ອ­ຈະ​ບົວ­ລະ­ບັດ​ເຂົາ ແລະ​ປະ­ທານ​ຊີ­ວິດ​ຂອງ­ຕົນ​ໃຫ້­ເປັນ​ຄ່າ­ໄຖ່​ຄົນ​ຈຳ­ນວນ​ຫລາຍ.”ຄື­ກັນ­ກັບ​ທີ່​ເຮົາ​ຜູ້​ເປັນ​ບຸດ​ມະ­ນຸດ​ບໍ່​ໄດ້​ມາ​ເພື່ອ​ໃຫ້​ຄົນ​ອື່ນ​ຮັບ­ໃຊ້​ເຮົາ ແຕ່​ມາ​ເພື່ອ­ຊິ​ຮັບ­ໃຊ້​ຄົນ​ອື່ນ​ຕ່າງ­ຫາກ ກັບ​ເພື່ອ​ມອບ​ຖວາຍ​ຊີ­ວິດ​ຂອງ​ເຮົາ ໃຫ້­ເປັນ​ຄ່າ­ໄຖ່​ສຳ­ລັບ​ຜູ້​ຄົນ​ທັງ­ຫລາຍ”just as the Son of Man did not come to be served, but to serve, and to give His life as a ransom for many.”
ຊົງໂຜດສອງຄົນຕາບອດ
(ມຣກ 10:46-52; ລກ 18:35-43)
29แล้วบัดพอพระเยซูกับพวกลูกศิษย์ออกไปจากเมืองเยรีโค มีหมู่คนหลวงหลายได้ตามเพิ่นไปເມື່ອ​ພຣະ­ອົງ​ກຳ­ລັງ​ສະ­ເດັດ​ພ້ອມ​ດ້ວຍ​ພວກ​ສາ­ວົກ​ອອກ​ໄປ​ຈາກ​ເມືອງ​ເຢ­ຣິ­ໂກ ມີ​ປະ­ຊາ­ຊົນ​ຈຳ­ນວນ​ຫລາຍ​ໄດ້​ຕາມ​ພຣະ­ອົງ​ໄປແລ້ວ​ບັດ​ພໍ​ພຣະ­ເຢ­ຊູ​ກັບ​ພວກ​ລູກ­ສິດ​ອອກ​ໄປ​ຈາກ​ເມືອງ​ເຢ­ຣິ­ໂກ ມີ​ໝູ່​ຄົນ​ຫລວງ­ຫລາຍ​ໄດ້​ຕາມ​ເພິ່ນ​ໄປAs they were leaving Jericho, a large crowd followed Him.
30แล้วนี่แน่ะ มีซายตาบอดสองคนนั่งอยู่แคมทาง บัดเขาได้ยินว่าพระเยซูผ่านมา จั่งฮ้องว่า “โอ้ พระเยซูผู้เป็นลูกดาวิดเจ้าข้า ขอเมตตาผู้ข้าแหน่ท้อน”ແລະ​ເບິ່ງ​ແມ, ມີ­ຄົນ​ຕາ­ບອດ​ສອງ​ຄົນ​ນັ່ງ​ຢູ່​ແຄມ​ທາງ ເມື່ອ​ໄດ້­ຍິນ​ວ່າ​ພຣະ­ເຢ­ຊູ​ສະ­ເດັດ​ກາຍ​ມາ​ເຂົາ​ຈິ່ງ​ຮ້ອງ​ຂຶ້ນ​ວ່າ “ທ່ານ​ຜູ້​ເປັນ​ບຸດ​ດາ­ວິດ​ເອີຍ, ຂໍ​ຈົ່ງ​ເມດ­ຕາ​ພວກ​ຂ້າ­ນ້ອຍ​ແດ່ທ້ອນ.”ແລ້ວ​ນີ້­ແຫລະ ມີ​ຜູ້­ຊາຍ​ຕາ­ບອດ​ສອງ​ຄົນ​ນັ່ງ​ຢູ່​ແຄມ​ທາງ ບັດ​ເຂົາ​ໄດ້­ຍິນ​ວ່າ​ພຣະ­ເຢ­ຊູ​ຜ່ານ­ມາ ຈັ່ງ​ຮ້ອງ​ວ່າ “ໂອ້ ພຣະ­ເຢ­ຊູ​ຜູ້​ເປັນ​ລູກ​ດາ­ວິດ​ເຈົ້າ­ຂ້າ ຂໍ​ເມດ­ຕາ​ຜູ້­ຂ້າ​ແໜ່​ທ້ອນ”And there were two blind men sitting beside the road. When they heard that Jesus was passing by, they cried out, “Lord, Son of David, have mercy on us!”
31ฝ่ายพวกคนหลวงหลายอยู่ฮั้นกะเว้าห้ามเขา ว่าเขาบ่ควรสิเว้า แต่แฮงห้ามเขากะแฮงฮ้องขึ้นอีกว่า “โอ้ พระเยซูผู้เป็นลูกดาวิดเจ้าข้า ขอเมตตาผู้ข้าแหน่ท้อน”ຝ່າຍ​ປະ­ຊາ­ຊົນ​ກໍ​ຫ້າມ​ເຂົາ​ໃຫ້​ມິດ​ຢູ່ ແຕ່​ເຂົາ​ແຮ່ງ​ຊ້ຳ​ຮ້ອງ​ດັງ​ຂຶ້ນ​ວ່າ, “ທ່ານ​ຜູ້​ເປັນ​ບຸດ​ດາ­ວິດ​ເອີຍ, ຂໍ​ຈົ່ງ​ເມດ­ຕາ​ພວກ​ຂ້າ­ນ້ອຍ​ແດ່ທ້ອນ.”ຝ່າຍ​ພວກ​ຄົນ​ຫລວງ­ຫລາຍ​ຢູ່­ຫັ້ນ​ກໍ​ເວົ້າ​ຫ້າມ​ເຂົາ ວ່າ​ເຂົາ​ບໍ່​ຄວນ​ຊິ​ເວົ້າ ແຕ່​ແຮງ​ຫ້າມ​ເຂົາ​ກໍ​ແຮງ​ຮ້ອງ​ຂຶ້ນ​ອີກ­ວ່າ “ໂອ້ ພຣະ­ເຢ­ຊູ​ຜູ້​ເປັນ​ລູກ​ດາ­ວິດ​ເຈົ້າ­ຂ້າ ຂໍ​ເມດ­ຕາ​ຜູ້­ຂ້າ​ແໜ່​ທ້ອນ”The crowd admonished them to be silent, but they cried out all the louder, “Lord, Son of David, have mercy on us!”
32แล้วพระเยซูกะยืนนิ่งอยู่ เอิ้นเขามา เว้าว่า “พวกเจ้าอยากให้เฮาเฮ็ดหยังให้เจ้า”ພຣະ­ເຢ­ຊູ​ຊົງ​ຢຸດ​ຢູ່​ແລະ​ເອີ້ນ​ເຂົາ​ມາ​ແລ້ວ​ຊົງ​ຖາມ​ເຂົາ​ວ່າ, “ພວກ​ເຈົ້າ​ຢາກ​ໃຫ້​ເຮົາ​ເຮັດ​ຫຍັງ​ເພື່ອ​ເຈົ້າ.”ແລ້ວ​ພຣະ­ເຢ­ຊູ​ກໍ​ຢືນ​ນິ່ງ​ຢູ່ ເອີ້ນ​ເຂົາ​ມາ ເວົ້າ​ວ່າ “ພວກ​ເຈົ້າ​ຢາກ​ໃຫ້​ເຮົາ​ເຮັດ​ຫຍັງ​ໃຫ້​ເຈົ້າ”Jesus stopped and called them. “What do you want Me to do for you?” He asked.
33พวกเขาเว้ากับเพิ่นว่า “ท่านเจ้าข้า ขอให้ตาของผู้ข้ามองเห็นได้ท้อน”ເຂົາ​ຈິ່ງ​ທູນ​ຕອບ​ວ່າ, “ທ່ານ​ເອີຍ, ຂໍ​ໂຜດ​ເຮັດ­ໃຫ້​ຕາ​ຂອງ​ພວກ​ຂ້າ­ນ້ອຍ​ມືນ​ເຫັນ­ຮຸ່ງ​ແດ່ທ້ອນ.”ພວກ­ເຂົາ​ເວົ້າ​ກັບ​ເພິ່ນ​ວ່າ “ທ່ານ­ເຈົ້າ­ຂ້າ ຂໍ​ໃຫ້​ຕາ​ຂອງ​ຜູ້­ຂ້າ​ເບິ່ງ­ເຫັນ​ໄດ້​ທ້ອນ”“Lord,” they answered, “let our eyes be opened.”
34จั่งซั้น พระเยซูจั่งมีใจอิตนเมตตาเขา กะเลยเอามือแตะตาของเขา แล้วในยามฮั้นพอดี ตาของเขาทั้งสองคนกะเห็นฮุ่งโลด เขาเลยติดตามเพิ่นไปພຣະ­ເຢ­ຊູ​ຊົງ​ມີ​ພຣະ­ໄທ​ຄຶດ​ສົງ­ສານ ຈິ່ງ​ຊົງ​ບາຍ​ຕາ​ຂອງ​ເຂົາ ໃນ​ທັນ­ໃດ​ນັ້ນ​ເຂົາ​ກໍ​ເຫັນ­ຮຸ່ງ ຈິ່ງ​ໄດ້​ຕິດ­ຕາມ​ພຣະ­ອົງ​ໄປ.ຈັ່ງ­ຊັ້ນ ພຣະ­ເຢ­ຊູ​ຈັ່ງ​ມີ​ໃຈ​ອິ­ຕົນ​ເມດ­ຕາ​ເຂົາ ກໍ​ເລີຍ​ເອົາ​ມື​ແຕະ​ຕາ​ຂອງ​ເຂົາ ແລ້ວ​ໃນ​ຍາມ​ນັ້ນ​ພໍ­ດີ ຕາ​ຂອງ​ເຂົາ​ທັງ​ສອງ​ຄົນ​ກໍ​ເຫັນ­ຮຸ່ງ​ໂລດ ເຂົາ​ເລີຍ​ຕິດ​ຕາມ​ເພິ່ນ​ໄປMoved with compassion, Jesus touched their eyes, and at once they received their sight and followed Him.